ابن ابی ربیع

ابن ابی ربیع. [ اِ ن ُاَ رَ ] ( اِخ ) عبیداﷲبن احمد قرشی اندلسی، مکنی به ابوالحسین ( 599-688 هَ.ق. ). نحوی و ادیب. متولد دراشبیلیه. نحو را نزد شلوبین قرائت کرده و آنگاه که نصاری بر اشبیلیه مستولی شدند وی به سبته مهاجرت کرد. او راست شرحی بر الکتاب سیبویه و شرحی بر جمل.

نحوی و ادیب

💡 ربیع ابن عدنان برآورد خشم یکی حمله کرد آن سگ شوخ چشم

💡 ربیع ابن عدنان ز گفتار اوی برآشفت و آمد به پیکار اوی

💡 ربیع ابن عدنان بدو بنگرید دو تا گشته پیری جهان دیده دید

💡 الای ای ربیع ابن عدنان بیای به کینه بپوی و به مردی گرای

💡 ربیع ابن عدنان شد آگه ز کار کی آمد سپاه از پی کارزار