گیلویه

گیلویه. [ لو ی َ / ی ِ ] ( اِ ) قسمت فاصله سقف عمارت و دیوار یا ستون. ( از تاریخ ایران باستان صص 2714-2716 ). رجوع به گیلویی شود.

( اسم ) قسمت فاصل. بین طاق عمارت و دیوار که بر آن نقاشی و گچ بری کنند و آن بمنزل. گلو ی طاق و سقف است: صفه ای تا فلک سر آورده گیلوی طاق او بر آورده ( نظامی هفت پیکر. چا. استانبول ۲۱۱ چا. ارمغان. ۲۵۴ )
قسمت فاصل. سقف عمارت و دیوار یا ستون.

💡 دربارهٔ خاستگاه ایل بهمئی دو نظر وجود دارد. نظر اول بهمئی را از نسل ایل بهداروند قوم بختیاری می‌دانند که در زمان دور به کهگیلویه و بویراحمد کوچ کرده‌اند. نظر دوم بهمئی‌ها را از نسل خاندان قدیمی کهگیلویه و بویراحمد به نام گیلویه می‌دانند.

💡 روایت دیگر این است که گیلویه یکی از بهترین شاهان بلاد شاپور (بویر و احمد از زیردستان ایشان بودند) بلاد شاپور را به‌آبادی رساند و مردم کوهی را به نام او زدند که شد کوه گیلویه که بعدها به نام کهگیلویه شناخته شد.