گونش

گونش. [ ن َ ] ( اِخ ) ( سیه کوه ) دهی است از دهستان مرکزی بخش آستارا شهرستان اردبیل. واقع در 18000گزی جنوب باختری آستارا و 10000گزی شوسه آستارا به انزلی. جنگل و هوای آن گرمسیر و مرطوبی و سکنه آن 715 تن است. آب آن از رودخانه است. محصول آن غلات و ذرت و شغل اهالی زراعت وگله داری و تهیه ذغال است. راه مالرو دارد و محل سکونت ایل کونش است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).

دهی است از دهستان مرکزی بخش آستارا شهرستان اردبیل واقع در ۱۸٠٠٠ گزی جنوب باختری آستارا و ۱٠٠٠٠ گزی شویه آستارا پهلوی.

اسم: گونش (دختر) (ترکی) (تلفظ: gunash) (فارسی: گونَش) (انگلیسی: gunash)
معنی: آفتابی

💡 بر درختان زمرد گونش نارنج و ترنج از سهیل شام و شعرای یمن بست آسمان

💡 مرا در یک نظر چون سرمه گردانید سودایی بلای آسمانی بود چشم آسمان گونش

💡 خط زنگار گونش چون بخواندم نبشتم من ز خون دل جوابش

💡 گونش یک زن سی‌و‌پنج ساله و معلم ادبیات است و همراه دختران دوقلویش نازلی و سلین که هفده ساله و دختر کوچکش پری که پانزده ساله است در ازمیر زندگی میکند. همسر گونش ظفر سال‌ها پیش او و دخترانش را ترک کرده است. آن‌ها در ازمیر زندگی آرامی دارند. تا این که یک روز گونش با مردی بنام هالوگ مرت‌اوغلو آشنا می‌شود.