کلاو
کلمهی «کلاو» در فارسی به معنای قورباغه یا وزغ است و در متون محلی و برخی لهجهها به کار میرود. این واژه برای اشاره به حیوانی کوچک و دوزیست استفاده میشود که بیشتر در آبهای شیرین، مردابها و اطراف جویبارها زندگی میکند. قورباغهها و وزغها در چرخهی طبیعی محیط زیست نقش مهمی دارند و به عنوان کنترلکنندهی جمعیت حشرات و جزء اکوسیستم آبی شناخته میشوند. در برخی منابع، «کلاو» برای توصیف وزغ بزرگ یا قورباغههای پرصدا به کار رفته است و از نظر لغوی معادل فارسی سادهای برای این دوزیستان محسوب میشود.
در موسیقی، کلاو (Claves) به یک ابزار کوبهای کوچک و چوبی گفته میشود که از دو قطعه چوب سخت تشکیل شده و با کوبیدن آنها به یکدیگر صدا تولید میکنند. این ساز در موسیقی لاتین، کارائیبی و بهویژه موسیقی کوبایی کاربرد فراوان دارد و نقش ریتمیک و ضربآهنگدهی را ایفا میکند. کلاو معمولاً به صورت زوج چوبهای استوانهای یا مدور است که نوازنده یکی را در دست نگه میدارد و دیگری را با آن میزند تا صدایی روشن و کوتاه ایجاد شود.
لغت نامه دهخدا
کلاو. [ ک َ ] ( اِ ) وزق و غوک را گویند.( برهان ). کلاور، کلاوو، و کلاوه بمعنی وزغ و غوک است. ( آنندراج ) ( از انجمن آرا ). اسم فارسی ضفدع است که آن را کلا، کلاود، کلاوه نیز گویند. ( فهرست مخزن الادویه ).غوک و وزغ. ( ناظم الاطباء ). کلااو. کلاوه. ( حاشیه برهان چ معین ). و رجوع به کلااو شود. || دسته.( ناظم الاطباء ). || کلافه. ( ناظم الاطباء ). || چرخ کلافه سازی و چرخه. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) غوک وزغ.
دانشنامه آزاد فارسی
کِلاوْ (claves)
(یا: چوبک) ساز موسیقی کوبه ای که اصل آن به امریکای لاتین تعلق دارد، و از چوب های ترکه ای کوچک و محکمی تشکیل شده است که آن ها را به هم می کوبند.
جمله سازی با کلاو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در مقایسه با جز مستقیم به جلو، جز لاتین از ریتمهای نوسانی (اسووینگ) بیشتری نسبت به ریتمهای چرخشی (اسوانگ) برخوردارند. جاز لاتین اولیه به ندرت از بیت(موزیک) استفاده میکرده است، اما شکلهای امروزی آن کلاو را با بیت(موزیک) ترکیب کرده است. سازهای کونگا، تیمبالز، گوایرو، بونجو درام و کلاو سازهای کوبهای هستند که اغلب به جای درام به کار میروند.