کلمهی «کلاو» در فارسی به معنای قورباغه یا وزغ است و در متون محلی و برخی لهجهها به کار میرود. این واژه برای اشاره به حیوانی کوچک و دوزیست استفاده میشود که بیشتر در آبهای شیرین، مردابها و اطراف جویبارها زندگی میکند. قورباغهها و وزغها در چرخهی طبیعی محیط زیست نقش مهمی دارند و به عنوان کنترلکنندهی جمعیت حشرات و جزء اکوسیستم آبی شناخته میشوند. در برخی منابع، «کلاو» برای توصیف وزغ بزرگ یا قورباغههای پرصدا به کار رفته است و از نظر لغوی معادل فارسی سادهای برای این دوزیستان محسوب میشود.
در موسیقی، کلاو (Claves) به یک ابزار کوبهای کوچک و چوبی گفته میشود که از دو قطعه چوب سخت تشکیل شده و با کوبیدن آنها به یکدیگر صدا تولید میکنند. این ساز در موسیقی لاتین، کارائیبی و بهویژه موسیقی کوبایی کاربرد فراوان دارد و نقش ریتمیک و ضربآهنگدهی را ایفا میکند. کلاو معمولاً به صورت زوج چوبهای استوانهای یا مدور است که نوازنده یکی را در دست نگه میدارد و دیگری را با آن میزند تا صدایی روشن و کوتاه ایجاد شود.
