وعظه

لغت نامه دهخدا

( وعظة ) وعظة. [ وَظَ ] ( ع اِ ) سخن واعظ. ج، وعظات. ( اقرب الموارد ).

جمله سازی با وعظه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 ( العسكرى (عليه السلام ): من وعظ اخاه سر افقد زانه و من وعظه علانيه فقدشانه (920) )

💡 قال الجواد عليه السلام: من وعظ اخاه سرّا فقد زانه و من وعظه علانية فقد شانه(354) هر كس برادر دينى خود را مخفيانه موعظه كند، او را زينت داده است ولى هر كس اورا آشكارا نصيحت كند شرمنده اش كرده است.

💡 ((من وعظ اخاه سرا فقد زانه و من وعظه علانية فقد شانه.))(803)