هندام

کلمه هندام در زبان فارسی به معنای هیکل یا اندام است و به شکل، ساختار و تناسب بدن یک فرد اشاره دارد.

توضیحات بیشتر:

معنای جسمانی: هندام به ویژگی‌های ظاهری و فیزیکی بدن اشاره دارد و می‌تواند شامل قد، وزن، و تناسب اندام باشد. به عبارت دیگر، این واژه به توصیف ساختار کلی بدن و تناسب اجزای آن می‌پردازد.

استفاده ادبی: این واژه در ادبیات فارسی نیز به کار می‌رود و می‌تواند برای توصیف زیبایی یا جذابیت جسمانی افراد مورد استفاده قرار گیرد. شاعران و نویسندگان فارسی‌زبان از واژه هندام برای به تصویر کشیدن زیبایی‌های ظاهری شخصیت‌های خود بهره می‌برند.

بار معنایی: در بسیاری از موارد، این واژه به زیبایی و جذابیت اشاره دارد و به همین دلیل بار معنایی مثبتی دارد. با این حال، در برخی زمینه‌ها، ممکن است به انتقاد از وضعیت جسمانی فرد نیز اشاره کند، به‌ویژه اگر به عدم تناسب یا مشکلات جسمانی اشاره شود.

لغت نامه دهخدا

هندام. [هَِ ] ( معرب، اِ ) اندام. ( منتهی الارب ): از هندام بیرون افتاده نباشد. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
- بهندام؛ به اندام. مهندم. به اندازه: آنکه ترکیب اندامهای او مرکب درست و بهندام و بر شکل و عدد طبیعی باشد... ( ذخیره خوارزمشاهی ). خرقه های بسیار بگیرند و بر شکل گویی بدوزند و گرد کنند بهندام و اندر بغل او نهند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).

فرهنگ فارسی

اندام از هندام بیرون افتاده نباشد

جملاتی از کلمه هندام

با وجود قدش تو را نرسد سرکشی ای بلند بی هندام