نسله

[ویکی الکتاب] معنی نَسْلَهُ: نسلش-نژادش(کلمه نسل به معنای ولادت و جدا شدن فرزند از پدر و مادر است )
معنی نُصْلِهِ: او را می سوزانیم ( اصلاء بنار به معنای سوزاندن با آتش است البته سوزاندنی که نهایت درجه ی حرارت آتش لمس شود و جزمش به دلیل جواب واقع شدن برای جمله قبلی است )
ریشه کلمه:
نسل (۴ بار)ه (۳۵۷۶ بار)
«نَسْل» به معنای فرزندان و نوه ها در تمام مراحل است.
انفصال از شی‏ء. «نَسَلَ الْوَبَرُعَنِ الْبَعیرِ وَالْقَمیصُ عَنِ الاِنْسانِ» کرک از شتر و پیراهن از انسان منفصل شد، فرزند را از آن نسل گویند که از انسان منفصل می‏شود(راغب) طبرسی نسول را در اصل به معنی خروج گفته، مردم نسل آدم اند که از پشت او خارج شده‏اند... مراد از نسل ظاهرا انسان است یعنی چون ولایت امر را بدست گیرد برای افساد در زمین تلاش می‏کند که کشت وانسان را هلاک و فنا گرداند. در تفسیر عیاشی از امام ابوالحسن «علیه السلام» نقل شده «اَلنَّسْلُ هُمُ الذُریة وِ الْحَرثُ الزَّرعُ». *. گویند: «نَسَلَ الْماشِیُ فی مَشْیِهِ: اَسْرَعَ» یعنی راه رو در راه رفتن سرعت کرد «یَنْسِلُونَ» را در آیه بسرعت خارج شدن گفته‏اند یعنی چون در صور دمیده شد ناگاه آنها بسرعت از قبرها بسوی پروردگارشان خارج می‏شوند نظیر. لفظ سراعاً نشان می‏دهد که در «یَنْسِلوُنَ» سرعت ملحوظ است. ایضاً.

💡 (ثم جعل نسله من سلاله من ماء مهين ) - كلمه (سلاله ) بطورى كه در مجمع البيانگفته برگزيده و خلاصه اى است كه از چيزى ديگر گرفته شود، و نطفه مرد راسلاله گفته اند، چون از صلب او گرفته مى شود. و كلمه (مهين ) از (هون ) استكه به معناى ضعف و حقارت است. و كلمه (ثم ) بعديت زمانى را مى رساند، و معناىجمله اين است كه: خداوند سپس ولادت انسان را از طريق جدا شدن و ولادت از خلاصه اى ازآبى ضعيف يا حقير قرار داد.

💡 آيه بعد به آفرينش نسل انسان و چگونگى تولد فرزندان آدم درمراحل بعد اشاره كرده مى گويد: (سپس خداوندنسل او را از عصاره اى از آب ناچيز و بى قدر قرار داد) (ثمجعل نسله من سلالة من ماء مهين ).

💡 (( الذى احسن كل شى ء خلقه و بداء خلق الانسان من طين ثم نسله من سلالة من ماء مهين،ثم سواه و نفخ فيه من روحه و جعل لكم السمع و الابصار والافئده قليلا ما تشكرون)) (48)

💡 و اين معناى صحيحى است كه قابل انطباق با لفظ آيه است، و لازم نيست كه ما جمله (ثمجعل نسله من ماء مهين ) را بر انواع متوسط بين خلقت ازگل و بين تسويه و نفخ روح بگيريم، و نكره بودن (سلاله ) نيز هيچ مستلزم عموميتنيست، چون اگر شنيده ايد كه نكره عموميت را مى رساند، در جايى است كه در سياق نفىباشد، نه سياق اثبات، و سياق آيه مورد بحث، سياق اثبات است.

💡 و مقصود از اينكه فرمود: (و لقد خلقنا الانسان ) ابتداى خلقت انسان است، بهدليل اينكه در جاى ديگر در باره خلقت آدمى ازگل مى فرمايد: (و بدء خلق الانسان من طين ثمجعل نسله من سلالة من ماء مهين ) بنا بر اين، آيه شريفه خلقت نوع انسان را بيان مىكند،