نامنامه ایلات و عشایر و طوایف

[ویکی نور] نامنامه ایلات و عشایر و طوایف (ایران تاریخی و فرهنگی). «نام نامه ایلات و عشایر و طوایف(ایران تاریخی و فرهنگی)»، اثر فارسی منوچهر ستوده، با همکاری خانم خورشید مؤمنی، به بیان نام و مکان زندگی ایلات، عشایر و طوایفی که در ایران زمین می زیسته اند، پرداخته است.
انگیزه نویسنده، نشان دادن یک پارچگی ایلات، عشایر، خاندان ها و دودمان های شهری ایران فرهنگی(مناطقی از آسیا که فرهنگ مشترکی با ایران دارند) می باشد.تعدد نام ها و تفرق مسکنی صاحبان آنها، نویسنده را واداشته است تا چنین راهنمایی برای آنکه معلوم شود هر ایل، عشیره، طایفه، تیره و خاندان در چه دوره و در چه مکانی می زیسته است، فراهم آورد.
کتاب، مختص به عشایر و طوایف صحرانشین و دودمان ها و خاندان های شهرنشین می باشد. نویسنده، معتقد است که بیشتر شهرنشینان نیز صحرانشین بوده و برای بهبود وضع زندگی، یک جانشین شده اند و این جریان، امروز هم ادامه دارد؛ چادرنشینان با نام های ایلی خود وارد زندگی شهری می شوند و با همین نام ادامه زندگی می دهند.
این اثر، راهنمای ارزش مندی است برای دست یابی به نام های عشایر، ایلات و دودمان های ایران فرهنگی، چه پیشینیان و چه اکنونیان، خواه در ایران تاریخی و خواه امروزی.
کتاب، با مقدمه مؤلف در بیان انگیزه تألیف، آغاز و مطالب، در دو بخش کلی، ارائه شده است.
[ویکی فقه] نامنامه ایلات و عشایر و طوایف (کتاب). «نام نامه ایلات و عشایر و طوایف (ایران تاریخی و فرهنگی)»، اثر فارسی منوچهر ستوده، با همکاری خانم خورشید مؤمنی، به بیان نام و مکان زندگی ایلات، عشایر و طوایفی که در ایران زمین می زیسته اند، پرداخته است.
انگیزه نویسنده، نشان دادن یک پارچگی ایلات، عشایر، خاندان ها و دودمان های شهری ایران فرهنگی (مناطقی از آسیا که فرهنگ مشترکی با ایران دارند) می باشد. تعدد نام ها و تفرق مسکنی صاحبان آنها، نویسنده را واداشته است تا چنین راهنمایی برای آنکه معلوم شود هر ایل، عشیره، طایفه، تیره و خاندان در چه دوره و در چه مکانی می زیسته است، فراهم آورد.کتاب، مختص به عشایر و طوایف صحرانشین و دودمان ها و خاندان های شهرنشین می باشد. نویسنده، معتقد است که بیشتر شهرنشینان نیز صحرانشین بوده و برای بهبود وضع زندگی، یک جانشین شده اند و این جریان، امروز هم ادامه دارد؛ چادرنشینان با نام های ایلی خود وارد زندگی شهری می شوند و با همین نام ادامه زندگی می دهند. این اثر، راهنمای ارزش مندی است برای دست یابی به نام های عشایر، ایلات و دودمان های ایران فرهنگی، چه پیشینیان و چه اکنونیان، خواه در ایران تاریخی و خواه امروزی.
ساختار کتاب
کتاب، با مقدمه مؤلف در بیان انگیزه تالیف، آغاز و مطالب، در دو بخش کلی، ارائه شده است. نویسنده، پس از تعریف واژه های مربوط به زندگی کوچ نشینی، مناطق کوهستانی کوچ روهای ایران را تشریح و ضمن بیان نمونه ای از خاندان هایی که در ایران فرهنگی مستقرند، به نام برخی از دهکده ها در شمال شرق ایران کنونی اشاره کرده و در پایان، نام و محل زندگی ایلات، عشایر و خاندان های ایرانی، به ترتیب حروف الفبا، ذکر گردیده است.
گزارش محتوا
...

💡 ۱- عبدالله شهبازی، «نگاهی دوباره به رموم پارس»، مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر، تهران: نشر نی، ۱۳۶۹، صص ۸۷–۱۱۸.

💡 درآمار ایلات و طوایف ایران ()، طایفة اصانلوی استان تهران به ۱۰ تیره به نامهای قباقلو، قزللو، کنشلو، جوزکلو، چاپشلو، یوردخانلو، ترامش لو، جورابلو، خالقلو و میرآخورلو تقسیم شده است (). این سند دربارة منبع کتبی یا شفاهی این نمودار و چگونگی به دست آوردن تیره‌های این طایفه توضیح و اطلاعی نمی‌دهد.

💡 طبق برخی پژوهش‌ها، ایل سرخی از کهن‌ترین طوایف ایرانی است و قدمت آن به دوره ساسانی می‌رسد. عبدالله شهبازی، مردم‌شناس و پژوهشگر ایلات و عشایر ایران، در کتاب مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر معتقد است که ایل کنونی سرخی همان طایفه «سهرکی» است که نام آن در متون اولیه اسلامی ذکر شده و در «رم دیوان» اقامت داشته‌است. (بنگرید به: رموم فارس).

💡 متأسفانه امروزه نامی از ایل تایشه وند که یکی از شاخه‌های ایل سلسله می‌باشد باقی نمانده چون آخرین نسل مردم بازمانده تایشه وند به ایلات و طوایف دیگر پیوسته و نسل‌های بعدی آنها در ایل و تبارهای جدید رشد و نمو کردند اما در اسناد ملکی کهن منطقه الشتر و اسناد سیاقی حکومت‌ها، نام و نشان روسای ایل تایشه وند و تیره‌های آن درج شده است.

💡 ایل عمرانلو از ایلات و اقوام تُرک زبان است. در شیروان و بجنورد سکونت دارند. مهاجرینی از یک طایفه کوچک تُرک زبان موسوم به ایل عمرانلو در گلوگاه زندگی میکنند که به کویش های تُرکی و مازندرانی و فارسی سخن می گویند.

💡 خالوحسین در سال ۱۳۰۸ شمسی با خوانین منطقه در برابر سیاست دولت رضاشاه مبنی بر خلع سلاح جنوب ایران و ایلات و عشایر ایستادگی کرد و دست به نبرد مسلحانه با نیروهای ارتش دولت مرکزی زد؛ و از خود سازش نشان نداد. از این رو به اتهام توطئه دستگیر و ۱۸ ماه زندانی شد.