لغت نامه دهخدا
( میفعة ) میفعة. [ م َ ف َ ع َ ] ( ع اِ ) زمین بلند. ( منتهی الارب، ماده ی ف ع ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
( میفعة ) میفعة. [ م َ ف َ ع َ ] ( ع اِ ) زمین بلند. ( منتهی الارب، ماده ی ف ع ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
💡 ناحیهٔ میفعه (به عربی: مدیریة میفعة) یک ناحیه در یمن است که در استان شبوه واقع شدهاست.