لغت نامه دهخدا
مبترک. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) شتابنده. ( آنندراج ).آن که بشتابد. ( ناظم الاطباء ). || رجل مبترک؛ مرد الحاح کننده معتمد بر چیزی. ( ناظم الاطباء ). || شتر فرو خوابنده. ( ناظم الاطباء ). || آن که به زیر سینه گیرد کسی را. ( آنندراج ). آن که بگیرد کسی را در زیر سینه خود. ( ناظم الاطباء ).
