واژه «قدر حدی» یا Limiting Magnitude در علم نجوم به کمترین میزان روشنایی یا درخشندگی ستارگان گفته میشود که هنوز قابل مشاهده هستند، معمولاً تنها با استفاده از ابزارهای نجومی مانند تلسکوپ قابل دیدن هستند. در این مفهوم، هرچه عدد قدر ظاهری یک ستاره بیشتر باشد، آن ستاره کمنورتر است و برای مشاهده آن به تجهیزات قویتری نیاز است. بنابراین «قدر حدی» مرزی را مشخص میکند که در آن چشم انسان یا ابزار رصدی دیگر قادر به تشخیص ستارههای کمنورتر از آن نیست. این مفهوم در تعیین توانایی تلسکوپها و کیفیت رصد آسمان اهمیت زیادی دارد، زیرا نشان میدهد تا چه حد میتوان اجرام آسمانی ضعیف را مشاهده کرد. در یک معنای دیگر، قدر حدی به کمنورترین ستارهای گفته میشود که در یک فهرست یا کاتالوگ نجومی ثبت شده باشد. این معیار به اخترشناسان کمک میکند تا محدوده دید و دقت ابزارهای رصدی را ارزیابی کنند. در مناطق تاریک و بدون آلودگی نوری، مقدار قدر حدی بیشتر است و ستارگان کمنورتر نیز قابل مشاهده میشوند. اما در شهرهای پرنور، این مقدار کاهش مییابد و فقط ستارگان پرنور دیده میشوند. بنابراین این اصطلاح یکی از شاخصهای مهم در سنجش کیفیت رصد آسمان و توان ابزارهای نجومی به شمار میرود.
قدر حدی
فرهنگستان زبان و ادب
{limiting magnitude} [نجوم ] 1. قدر ظاهری کم نورترین ستاره که تنها به کمک ابزار نجومی مشاهده می شود 2. قدر کم نورترین ستارۀ مندرج در یک فهرست نجومی (astronomical catalogue )
ویکی واژه
۱. قدر ظاهری کمنورترین ستاره که تنها به کمک ابزار نجومی مشاهده میشود ۲. قدر کمنورترین ستارۀ مندرج در یک فهرست نجومی (astronomical catalogue).