علامه مقدسی

علامه مقدسی. [ ع َل ْ لا م َ م َ دِ ] ( اِخ ) عبداﷲبن ابی الوحش برّی بن عبدالجباربن برّی مصری، مکنی به ابومحمد و مشهور به ابن برّی. از مشاهیر ادبای قرن ششم هجری، و بخصوص در علم لغت بسیار توانا بود. وی در شب شنبه 27شوال 582 یا 586 هَ. ق. در سن هشتادسالگی درگذشت. از جمله تألیفات اوست: 1- التنبیه و الایضاح عما وقعمن الوهم فی کتاب الصحاح، که شامل تصحیحات صحاح جوهری بود و اضافاتی بر آن افزود. 2- حاشیه درّة الغواص حریری. 3- غلط الضعفاء من الفقهاء، که حاوی اغلاطی است که از فقها در استعمال الفاظ صادر گردیده است. ( از ریحانة الادب ج 4 ص 66 از روضات الجنات ص 452 و تاریخ ابن خلکان ج 1 ص 291 و معجم الادباء ج 12 ص 56 و قاموس الاعلام ج 6 ص 4362 ). و رجوع به ابن بری و ابومحمد شود.

عبدالله بن ابی الوحش بری بن عبدالجبار بن بری مصری مکنی به ابومحمد و مشهور به ابن بری از مشاهیر ادبای قرن ششم هجری و بخصوص در علم لغت بسیار توانا بود وی در شب شنبه ۲۷ شوال ۵۸۲ یا ۵۸۶ قمری در سن هشتاد سالگی درگذشت

💡 «آقای علامه به همراه عده‌ای از بازاریان متدینِ، چند روحانی و عده‌ای آدم فرهنگی که مرحوم روزبه هم دردسته آنها بود، مدرسه علوی را راه‌اندازی کردند. ایشان همان روش تعلیمات اسلامی را داشتند. فقط خیلی قوی‌تر کارها را جلو بردند. ایشان از میان علما سراغ چهره‌های شاخصی مانند آقایان زاهد، مقدسی و دربندی رفتند. برای تأمین هزینه‌های مالی مدرسه هم از کمک تعدادی از بازاریان بهره‌گرفتند. اما بازاریانی که با آقای علامه کار می‌کردند افرادی شاخص و متدین بودند. آقایان رحیمیان، جعفرخرازی، حاج‌آقا سیاه‌کلاه، حاج‌آقا احمدزاده و حاج‌عبدالعلی با ایشان همکاری داشتند. البته آقایان شالچیان و شالچی‌لر هم خیلی مؤثر بودند.»