سپید گوی

سپیدگوی. [ س َ / س ِ ] ( نف مرکب ) ساکت و بی حرف. ( ناظم الاطباء ). || بی پرده گوی. رجوع به سپیدگویی شود.

ساکت و بی حرف بی پرده گوی

💡 گل سپید و گل لعل بر چمن گویی یکی سهیل یمن شد یکی عقیق یمن

💡 تو از جان سخن گوی لطیفت یکی نامهٔ سپید پهن بازی