لغت نامه دهخدا
خوش انصاف. [ خوَش ْ / خُش ْ اِ ] ( ص مرکب ) باانصاف. آنکه انصاف و نصفت نکو دارد. منصف. || بی انصاف. بی نصفت ( در وقت طعنه زدن ).
خوش انصاف
فرهنگ فارسی
با انصاف آنکه انصاف و نصفت نکو دارد
جمله سازی با خوش انصاف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 انصاف و مهربانی، عهد از جهان برانداخت شد راستی خوش آمد، شد دوستی مدارا
