تجلی جبرئیل
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] تجلی جبرئیل (قرآن). جبرئیل، واژه ای عجمی غیر عربی، معرب و به معنای بنده خدا و نام فرشته حامل وحی است. جبرئیل با سیمای اصلی خود بر - پیامبر صلی الله علیه وآله- در افق اعلی ظاهر می شد.
جریان ظهور جبرئیل با سیمای اصلی خود بر -پیامبر صلی الله علیه وآله- در افق اعلی در سوره نجم امده است: ذو مرة فاستوی• وهو بالافق الاعلی. « (سروش) نیرومندی که (مسلط) درایستاد؛ در حالی که او در افق اعلی بود.»
← تجلی جبرئیل بر پیامبر
۱. ↑ مجمع البیان، ج۱ - ۲، ص۳۲۴.۲. ↑ تفسیر التحریر و التنویر، ج۱، جزء ۱، ص۶۲۰.۳. ↑ نجم/سوره۵۳، آیه۶.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «تجلی جبرئیل».
...
جمله سازی با تجلی جبرئیل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جبرئیل را تجلی شمع جمال او پروانهوار سوخته بی پر و بال یافت
💡 عارفان معتقدند که تجلی جبرئیل در دنیای معنا، نمادی از نزول دانش الهی و الهامات قلبی است که به روح انسان برای درک حقایق پنهان کمک میکند.
💡 در روایات معنوی، تجلی جبرئیل به عنوان لحظهای توصیف شده است که میان عالم غیب و عالم شهود، پیوندی عمیق و مقدس برای انتقال پیامهای آسمانی برقرار میشود.
💡 مفهوم تجلی جبرئیل در ادبیات عرفانی به معنای آشکار شدن حقایق پنهان الهی در قلب سالک است که او را به سوی حقیقت مطلق و وحدت سوق میدهد.