بشاره الاسلام فی علامات المهدی علیه السلام
«بشارة الإسلام فی علامات المهدی علیهالسلام» کتابی به زبان عربی است که توسط سید مصطفی حسنی حسینی کاظمی تألیف شده و موضوع اصلی آن بررسی احوال و نشانههای ظهور حضرت ولیعصر، امام مهدی (عج) است. این اثر در سال ۱۳۳۲ هجری قمری به پایان رسیده و از آثار مهم در حوزه مهدویت به شمار میآید. ساختار کتاب به گونهای تنظیم شده که در یک مجلد، شامل دو جلد محتوایی است و به صورت منظم به ابواب مختلف تقسیم شده است. در ابتدای کتاب، سه تقریظ از علما و شعرا آمده که نشاندهنده اهمیت و جایگاه علمی اثر در زمان خود است. همچنین مقدمهای از محقق کتاب، نزار الحسن، و مقدمهای از خود مؤلف در آغاز اثر درج شده است. جلد اول کتاب شامل پانزده باب و یک خاتمه است که به بررسی روایات و نشانههای ظهور میپردازد. جلد دوم نیز دارای بیست و پنج باب و یک خاتمه بوده و ادامه مباحث مرتبط با علائم ظهور را دنبال میکند. محتوای کتاب بر پایه روایات نقلشده از منابع شیعه و اهل سنت است و تلاش شده دیدگاههای مختلف در این زمینه گردآوری شود. مؤلف علاوه بر نقل احادیث، توضیحات و تحلیلهای خود را نیز به مطالب افزوده تا فهم موضوع برای خواننده روشنتر گردد. به طور کلی، این کتاب یکی از آثار جامع در زمینه بررسی نشانههای ظهور امام مهدی (عج) محسوب میشود که با رویکرد روایی و تحلیلی تدوین شده است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] بشارة الإسلام فی علامات المهدی علیه السلام، اثر سید مصطفى حسنى حسینى کاظمى، کتابى است، به زبان عربى، راجع به احوال و علائم ظهور حضرت ولى عصر حجت بن الحسن ارواحنا فداه.
نگارش این کتاب در سال 1332ق. پایان یافته است.
کتاب مشتمل بر دو جلد(در یک مجلد) است. در ابتداى کتاب، سه تقریظ از سه تن از علما و شعرا درج گردیده و پس از آن مقدمه محقق؛ آقاى نزار الحسن و نیز مقدمه مؤلف آمده است.
جلد اول مشتمل بر پانزده باب و یک خاتمه و جلد دوم مشتمل بر بیست و پنج باب و یک خاتمه است.
این کتاب درباره احوال و علائم ظهور حضرت حجت(ع) نگاشته شده و مشتمل بر احادیثى است که از طریق شیعه و اهل سنت روایت شده و مؤلف توضیحات و بیاناتى از خود بدان ها افزوده است.