دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اسماعیل خان بن محمدابراهیم مصلح السلطنه صدری اصفهانی، از شعرا و ادبای اصفهان در قرن چهارده هجری بوده است.
میرزا اسماعیل خان مصلح السّلطنه صدری، متخلّص به «مصلح» فرزند محمّدابراهیم خان بن حاج محمّدحسین خان صدراعظم اصفهانی شاعر ادیب، مادرش خدیجه خانم ملقّب به عصمت الدّوله دختر فتحعلی شاه بوده، و خود او در سال ۱۲۶۰ق در اصفهان متولّد شده، و علم و ادب آموخته است. وی تفنگ چی باشی ظلّ السّلطان حاکم اصفهان بوده، و در سال ۱۳۴۶ق در سنّ ۸۶ سالگی وفات یافته، و در تخت فولاد، تکیه ملک مدفون شده است. این شعر از او است:"زلفت چو سنبل است، و خم اندر خم اوفتد•••رویت چو ماه روشن و این مه کم اوفتد""رویت عرق کند به خجالت به نزد دوست•••آن سان که صبح بر گل تر، شبنم اوفتد""دل از کفم ربودی و سخنش را نگاه دار•••زیرا در این زمانه، چنین دل کم اوفتد".
آثار و تالیفات
کتب زیر از آثار اوست:۱. نخجیرنامه، در آداب شکار زدن، مطبوع؛۲. دیوا.
مهدوی، سیدمصلح الدین، رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص۱۹۹.
۱. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص۱۹۹.۲. ↑ معلم حبیب آبادی، محمدعلی، مکارم آلاثار، ج۵، ص۱۶۳۲؛۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، نقباءالبشر، ج۱، ص۱۵۰-۱۵۱.۴. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۲۶۵.۵. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، سیری در تاریخ تخت فولاد، ص۲۰۲.
منبع
...
