ادات نهی در علوم قرانی

[ویکی فقه] ادات نهی در علوم قرآنی. ادات به کار رفته برای نفی مابعد را ادات نهی گویند.
ادات نهی، یعنی اداتی که در معنای نهی به کار رفته است؛ مانند:«لا» در آیات ذیل:۱. (لا یتخذ المؤمنون الکافرین اولیاء من دون المؤمنین...)؛ « مؤمنان نباید کافران را به جای مؤمنان به دوستی بگیرند». ۲. (... ربنا لا تؤاخذنا ان نسینا او اخطانا)؛ «پروردگارا، اگر فراموش کردیم یا به خطا رفتیم بر ما مگیر».
توضیح
«لا» ی نهی به فعل مضارع اختصاص دارد و به آن جزم می دهد. در مثال اول، نهی برای درخواست ترک کار، و در دومی، خواهش، یعنی در مقام دعا است.

💡 آهن بپیش آتش خشم وی ار نهی در حین کند گداخته چون موم و روغنش

💡 تیغ ار تو زنی بر سرما، تیغ نخوانیم خار ارتو نهی در ره ما، خار نباشد

💡 دل گفت تو جرم خویش بر ما چه نهی در دام بلا به پای خود افتادی

💡 گرم سنگ و آبی نهی در جواب چو کوه افکنم سنگ خود را در آب

💡 زلف خمیده چند نهی در نظر کمال دیوار عمر بین که خمیدن گرفته است