اخلاق و اداب زندگی در شریعت اسلامی

دانشنامه اسلامی

[ویکی نور] اخلاق و آداب زندگی در شریعت اسلامی. سراج الشیعة فی آداب الشریعة یا اخلاق و آداب زندگی در شریعت اسلامی، اثر آیت الله عبدالله مامقانی، با تحقیق و ویرایش علی فضلی، پیرامون آداب و احکام دین مبین اسلام از ولادت تا مرگ بوده که به زبان فارسی و قبل از سال 1351ق، نوشته شده است.
مؤلف، معتقد است که ادب، از جمله امور مهم زندگی آدمی بوده و به وسیله این امر است که انسان از سایر حیوانات تمیز داده می شود، ولی فقها غالبا همت خود را به سوی بیان واجبات و محرمات مصروف داشته و آداب و سنن را استیفاء نفرموده اند؛ تا آن جا که پاره ای از آن ها فراموش شده است و حال آنکه این آداب، در شریعت، مستند می باشند. انگیزه وی از نوشتن این اثر، نشان دادن این آداب و استنادات آن ها می باشد.
کتاب، با سه مقدمه از آقای عباس زاده، محقق و مؤلف آغاز و مطالب در دوازده فصل و یک خاتمه و هر فصل، در چندین مقام، درباره آداب ولادت، لباس، مسکن، خوردن و آشامیدن، خوابیدن و بیدار شدن، طهارت و نماز، نظافت و زینت، ازدواج، کسب روزی و طلب رزق، معاشرت و مصاحبت، قرائت قرآن، ذکر، دعا و زیارت، حفظ صحت و سلامت، دفع مرض و وصف احتضار، مردن، غسل دادن، کفن کردن، دفن نمودن، تعزیه گذاردن و... به تفصیل ارائه شده است.
از آنجایی که انسان یک موجود اجتماعی است و بخش عمده ای از زندگی وی در میان جمع می گذرد و زندگی مدنی برای خود، آداب و احکام ویژه ای دارد که حق الناس نامیده می شود، مؤلف در این اثر بیشتر به بیان آداب معاشرت پرداخته و از نرم خویی و نرم گویی شروع کرده و تمامی مباحث اخلاق فردی و اجتماعی و فهرستی از فضایل و رذایل اخلاقی را در بخش مربوطه، مفصل تر از سایر بخش ها آورده است.
کتاب، با سخنان ژرفناک و زیبای ائمه(ع) شکل گرفته است و فطرت خفته آدمی را با موسیقی جان فزای این سخنان تعالی بخش، به نیکویی بیدار می کند.

جمله سازی با اخلاق و اداب زندگی در شریعت اسلامی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 از شروط دیگر ضمن عقد رایج که در سال‌های اخیر در قباله‌های رسمی ازدواج منتشر می‌شود شرطیست که بر اساس آن شوهر تعهد می‌کند در هنگام طلاق -اگر طلاق به درخواست زن نباشد و طلاق به تشخیص دادگاه ناشی از تخلف زن از وظایف همسری و سوء اخلاق و رفتار او نبوده باشد - تا نصف اموالی را که در زمان زناشویی تحصیل کرده بر اساس نظر دادگاه به زن واگذار کند.

💡 کیومرث یا گَیومرت نخستین پادشاه کشور ایران در شاهنامه است که سی‌سال پادشاهی نمود. فردوسی چنین بیان می‌کند که او در کمال و بزرگی دیهیم بر سر گذاشت ولی از دوران او آگاهی در دست نیست. زمان کیومرث مانند زمانی نیست که پسر از پدر یاد نماید یا احوالات و خاطرات پدر را بتواند مو بمو بازگو نماید، آنچه بود کیومرث انسانی بود برتر از دیگران در اخلاق و مردمانگی.

💡 و مهما وكلت اليه كفاه ))ترجمه: سوگند به جان تو، ابومالك اميرى نيست كه قواى او ضعيف باشد و در سخن وگفتار ستيزه جوى نيست، موقعى كه دانايى او را از چيزى نهى كند و ليكن او آقايى استبزرگوار و خوش اخلاق و مدح و ثناى او شيرين است و اگر چيزى را بعهده وى واگذارى، از عهده برآيد.