دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] « اجماع » اصطلاحی اصولی است و یکی از ادلّه اربعه به شمار می رود. ادله ی اربعه عبارت اند از: کتاب ( قرآن )، سنت، عقل و اجماع.پیش از ورود به بحث، به شرح چند واژه که در کتاب های علم الحدیث، رجال شناسی و آثار فقیهان بسیار به چشم می خورد، می پردازیم، به امید آن که مفید افتد.
ثقه شمردن کسی از سوی اهل خبره، با واژگانی چون: ثقة الحدیث، ثقة فی نفسه، ثقة ضابط، ثقة عین، ثقة حجّة، ثقة متقن، ثقة ثقة، عدل امامی ضابط.توثیق، گاه خاص است و گاه عام.
← تعریف
کسی را به عدل وصف کردن. عدل، ضد ستم است و مصدر و در مقام وصف به کار برده می شود.عادل کسی است که قول و حکم او، پسندیده و مورد رضایت باشد.باهلی می نویسد: مرد عادل کسی است که شهادت او روا و نافذ باشد.تعدیل، از همین ریشه گرفته شده است؛ زیرا گفته می شود:(عدّل المیزان سوّاها وتعدیل الشیء تقویمه.)
← تعریف
این کلمه از ماده (زَکوْ) مصدر (زکا) ست.زکو و زکاء در لغت به معنای پاک کردن نفس و مال است.علّامه طباطبایی می نویسد:( تزکیه، تطهیر است و آن زدودن و ستردن زشتیهاست و این شامل زدودن و ستردن باورها و اعتقادهای فاسد، مانند شرک، کفر و همچنین شامل زدودن ملکات رذیله، مانند: کبر، بخل و کارها و رفتارهای ناپسند، مانند: زنا، قتل و شرب خمر هم می گردد.و به معنای تعلیم کتاب و حکمت نیز آمده است.)
← اقسام
...
