ابومنصور عبدالملک بن محمد ثعالبی

[ویکی فقه] ثعالبی، عبدالملک بن محمد، کنیه اش ابومنصور، ادیب، شاعر، لغوی و کاتب، که در ۳۵۰ در نیشابور زاده شد.
چون جدّش، ابوعلی ثعلبی، پوست روباه را پاک و پیرایش می کرد و از آن پوستین می دوخت، وی به ثعالبی مشهور شد.
عبدالملک بن محمد ثعالبی، آداب الملوک، ج۱، ص۴۷، چاپ جلیل عطیه، بیروت ۱۹۹۰ الف.
از دوران کودکی ثعالبی و از تحصیلات و استادان وی آگاهی چندانی نداریم ولی این مقدار معلوم است که وی نزد دانشمند مشهور، ابوبکر محمد بن عباس خوارزمی (متوفی ۳۸۳)، ادب آموخته و مدتی نیز به تدریس اشتغال داشته است.
د. اسلام، چاپ دوم، ذیل مادّه.
وی سپس به کتابت و دبیری، و تا پایان عمر به تألیف آثار ادبی پرداخت.
عبدالملک بن محمد ثعالبی، آداب الملوک، ص ۵ ـ۱۲، مقدمه عطیه، چاپ جلیل عطیه، بیروت ۱۹۹۰ الف.
...

💡 دیوان ثعالبی مجموعه اشعار و سرودهای ابومنصور عبدالملک ثعالبی نیشابوری است که بیشتر آن‌ها در قالب قصیده و به زبان عربی سروده شده‌اند.