شنوده

( شنودة ) شنودة. [ ش َ دَ ] ( اِخ ) یا شنوذة. دهی است در جنوب مصر. ( از معجم البلدان ).
شنوده. [ ش َ / ش ِ/ ش ُ دَ / دِ ] ( ن مف ) مسموع. شنیده شده:
چون طوطیان شنوده همی گویی
تو بربطی به گفتن بی معنی.ناصرخسرو.گر گوش بشنود که بمانند او کسی است
کم دارد آن شنوده گوش استوار دل.سوزنی.

مسموع شنیده شده

💡 شد نفس مطمنهٔ او باز جای خویش که آواز ارجعی هم از آنجا شنوده بود

💡 با من پدر که مرقد او باد پر ز نور گفتا شنوده ئی که چه گفتست عاقلی

💡 گفتم: شنوده‌ام ز لبت ناسزای خویش گفتا: سزاست هرچه از آن لب شنوده‌ای

💡 عقل را دو گونه يافتم: عقل ذاتى و سرشتى، وعقل شنوده و اكتسابى،

💡 و تا عقل ذاتى و سرشتى نباشد، عقل شنوده و اكتسابى را سودى نيست،