چراغ زمانه
لغت نامه دهخدا
چراغ زمانه. [ چ َ / چ ِ غ ِ زَ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خورشید و آفتاب. چراغ روز. چراغ جهان:
همه شب همی راند خود با گروه
چو خورشید تابان درآمد ز کوه
چراغ زمانه زمین تازه کرد
در و دشت بر دیگر اندازه کرد.فردوسی.رجوع به چراغ زمان شود.
فرهنگ فارسی
خورشید و آفتاب ٠چراغ روز ٠ چراغ جهان.
جمله سازی با چراغ زمانه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اکنون که زمانه از تو طورست خورشید چراغ مرده نورست
💡 او با دانش وسیع و اندیشههای نو خود، همواره مانند چراغ زمانه در میان مردم میدرخشید و مسیر روشنایی را برای نسلهای آینده ترسیم میکرد.
💡 دانشمندان بزرگ تاریخ همواره تلاش کردهاند تا با کشفیات خود، چراغ زمانه را روشن نگه دارند و تاریکیهای جهل را از میان بشریت برطرف کنند.
💡 در دورانی که همه درگیر تاریکی بودند، سخنان او همچون چراغ زمانه، امید و بصیرت را به قلبهای تشنه دانش و حقیقت بازگرداند.