فعلیت شک و یقین
مترادفها
واقعیت شک و یقین
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] فعلیت شک و یقین، توجه مکلّف به یقین سابق و شک لاحق؛ از ارکان استصحاب می باشد.
فعلیت شک و یقین، از ارکان استصحاب بوده و به این معنا است که مکلف کاملا به وضع خویش آگاه است که نسبت به چیزی یقین سابق و شک لاحق دارد؛ مثل این که شخص توجه داشته باشد که در گذشته به محدث شدن یقین داشته و سپس شک کرده آیا وضو گرفته یا نه، که در این جا، یقین و شک وی فعلی بوده (تقدیری نیست) و بقای حدث استصحاب می شود.
بحث فعلیت شک و یقین میان اصولیون
میان اصولیون بحث است که آیا در باب استصحاب، یقین و شک فعلی لازم است یا این که یقین و شک تقدیری هم کافی است.مشهور اصولیون معتقدند باید یقین و شک، فعلی باشد، ولی برخی از اصولی ها یقین و شک تقدیری را هم کافی می دانند.
جمله سازی با فعلیت شک و یقین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گر بدیدی که ز هجران چه به ما می گذرد بی شک و شایبه بر حال جهان بخشیدی
💡 گوید هر آنکه را که ز من هست شک و ریب یک سوره آورد چو من از فرو از بها
💡 شک و شبهت نیست اکنون خلق را درکار تو کار تو روزست و روز از خلق کی ماند نهان
💡 اسکین یا اسکینیها نام منطقه و قبیله است مربوط پشه ییهای ولسوالی اله سای که بدون شک و تردید با نام اساکینی، بی ارتباط نیست.
💡 دیوید هیوم در سال ۱۷۳۷ میلادی به اسکاتلند بازگشت و در آن جا اثر فلسفی دیگری را منتشر ساخت. در سال ۱۷۴۵ درخواست کرد تا در دانشگاه ادینبرو، کرسی تدریس اخلاق و فلسفهٔ روح را بر عهده بگیرد؛ ولی درخواستش به این دلیل که به شک و الحاد مشهور شده بود پذیرفته نشد.
💡 انسان تودهای از نظر او همان است که شک و تردید به خود راه نمیدهد، زندگی او جریان دارد ولی بی هدف است و اسیر روزمرگیها است. انسان تودهای همان است که توسط امپراتوریهای رسانهای کنترل میشود و هرچه به خوردش میدهند بی هیچ تردیدی میپذیرد.