عمادی شهریاری

عمادی شهریاری. [ ع ِ ی ِ ش َ ] ( اِخ ) ( امیر... ) از شعرای اواخر قرن ششم هَ. ق. است. در مورد نام و مولد این شاعر اختلاف بسیار است و گاه او را «عمادالدین غزنوی » و گاهی «عمادی غزنوی » گفته اند. و «عمادی » ظاهراً تخلصی است که شاعر از لقب «عمادالدوله فرامرز» پادشاه مازندران گرفته است. آغاز شاعری عمادی و شهرت وی از دستگاه عمادالدوله فرامرزبن شهریاراز امیران خاندان باوندی است که در نیمه اول قرن ششم بر مازندران حکومت داشت. پس از درگذشت عمادالدوله فرامرز، شاعر از مازندران به عراق رفت و به خدمت سلطان طغرل بن محمد ( 526 - 529 هَ. ق. ) رسید و او را مدح گفت. و در همان حال مدح اتابک جهان پهلوان نیز که تا سال 581 هَ. ق. می زیسته است در اشعار او دیده میشود. و تقی الدین کاشی، مدح طغرل بن ارسلان را ( 571 - 590 هَ. ق. ) نیز به وی نسبت می دهد. درگذشت عمادی را به اختلاف در سال 573 هَ. ق. و 582 هَ. ق. ضبط کرده اند. ( از تاریخ ادبیات در ایران صفا ج 2 ص 743 ). و رجوع به مآخذ ذیل شود: لباب الالباب عوفی ج 2 ص 257. سخن و سخنوران ج 2 حاشیه ص 167. آتشکده آذر چ هند ص 214. مجمع الفصحاء ج 1 ص 350. راحةالصدور راوندی چ لیدن ص 57 و 209 و 210. الذریعه ج 9 ص 768. بیست مقاله قزوینی ج 2 ص 343 و 354. شاهد صادق. خلاصةالاشعار.

از شعرای اواخر قرن ششم هجری است در مورد نام و مولد این شاعر اختلاف بسیار است و گاه او را عماد الدین غزنوی و گاهی عمادی غزنوی گفته اند

عِمادی شهریاری ( ـ۵۸۳/۵۷۲ق)
(یا: امیر عمادی) شاعر ایرانی. آغاز شاعری و شهرت او، از دستگاه عمادالدوله فرامرز، از امیران دودمان باوندی مازندران، بوده است و تخلص خود را از لقب ممدوحش گرفت. پس از فوت عمادالدوله، به عراق رفت و ستایشگر طغرل بن محمد سلجوقی شد. ستایشگر اتابک جهان پهلوان ایلدگزی ( ـ۵۸۲ق) و طغرل بن ارسلان سلجوقی نیز بوده است. قصیده ای در ستایش قطب مظفر بن اردشیر عبادی، از وعاظ معروف، نیز گفته است. در پایان عمر به غزنه رفت و از سنایی تعلیم تصوف گرفت. عمادی پیرو سبک شاعران قرن ۶ق بود و افکار و مضامین باریک و دقیق را در عبارات و ترکیبات بدیع می پروراند. سادگی و روانی در بیشتر شعرهای او دیده می شود. با ادیب صابر دیدار کرده است. دیوان عمادی شهریاری به چاپ رسیده است (تهران، ۱۳۸۱ش).

💡 خاندان شهریار که تا ۸۰۰ سال پس از ظهور اسلام همچنان بر دین نیاکان خود بودند سرانجام به دست سادات عمادی در سدهٔ ۸ قمری به اسلام گرویدند. با قدرت‌یابی سادات در این قرن کم‌کم از نفوذ خاندان شهریاری تا مدتی کم شد ولی در دوره‌های بعد مثلاً در زمان قاجاریان همچنان شاهد قدرت این خاندان در جای‌جای مازندران هستیم. در دوره پهلوی نیز افرادی از این خاندان مانند علی‌قلی مسعودالملک به نمایندگی مجلس شورای ملی رسیدند.