اشترچران

اشترچران. [ اُ ت ُ چ َ ] ( نف مرکب ) ساربان. اشتردار. راعی. شترچران. و رجوع به شترچران شود.

کسی که شتر می چراند، آن که پیشه اش شترچرانی است و شتران را به چراگاه می برد: که دارند اسیران خود را معذب / به صحرانوردی و اشترچرانی (محتشم کاشانی: ۴۱۶ ).

( اسم صفت ) ساربان شتربان.

💡 خضر بر گم‌گشتگان راه عشقش رهنماست با تفاخر صالحش اشترچرانی می‌کند