واژه «لَبِثْنَا» فعلی عربی از ریشه «ل ب ث» است که در زبان عربی به معنای ماندن، درنگ کردن، توقف نمودن و باقی ماندن در یک مکان یا یک حالت به کار میرود و زمانی استفاده میشود که شخص یا گروهی مدتی را در جایی سپری کرده باشند. این فعل در صیغه جمع و متکلم معالغیر آمده و معنای دقیق آن «ما ماندیم» یا «ما درنگ کردیم» است، به این معنا که گوینده و همراهانش در یک موقعیت یا مکان برای مدت زمانی توقف داشتهاند. ریشه «لَبِثَ» در اصل بر مفهوم اقامت همراه با تأخیر یا توقف دلالت دارد و تفاوت آن با صرف «بودن» در این است که بر گذشت زمان در حالت ماندن تأکید میکند. در متون قرآنی، این واژه برای بیان مدت زمان اقامت انسانها در دنیا، برزخ یا حتی حالت خواب و بیخبری به کار رفته است و معمولاً همراه با مفهوم کوتاه یا طولانی بودن زمان درکشده توسط انسانها میآید. برای نمونه در آیه ۱۹ سوره کهف، انسانها پس از بیدار شدن از خواب طولانی میگویند: «لَبِثْنَا یَوْمًا أَوْ بَعْضَ یَوْمٍ»، یعنی ما یک روز یا بخشی از یک روز را درنگ کردیم. این کاربرد نشان میدهد که ادراک انسان از زمان در شرایط خاص میتواند بسیار محدود و کوتاه به نظر برسد، حتی اگر در واقع مدت زمان طولانی سپری شده باشد. مفسران قرآن نیز تأکید کردهاند که «لبثنا» علاوه بر معنای ظاهری ماندن، نوعی تجربه زمانی و ادراک ذهنی از گذر زمان را نیز در خود دارد. از نظر لغوی، «لبث» به معنای اقامت کردن در یک مکان همراه با توقف و آرامش نسبی است و با مفاهیمی مانند حرکت مداوم یا رفتن تفاوت دارد. بنابراین، «لَبِثْنَا» به طور دقیق به معنای «ما در یک مکان یا حالت ماندیم و مدتی در آن درنگ کردیم» است و در متون دینی برای بیان گذر زمان در شرایط مختلف به کار میرود.
لبثنا
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی لَبِثْنَا: ماندیم - مکث کردیم - درنگ نمودیم(کلمه لبث به معنای مکث و باقی ماندن در جائی یا در حالی است )
معنی لَبَسْنَا: مشتبه کردیم - پوشیده و مشکل کردیم - به اشتباه انداختیم - دچار اشتباه کردیم (در عبارت "وَلَوْ جَعَلْنَاهُ مَلَکاً لَّجَعَلْنَاهُ رَجُلاًَ وَلَلَبَسْنَا عَلَیْهِم مَّا یَلْبِسُونَ" منظور این است که اگر در پاسخ منکران پیامبر که به بشر بودن پیامبر ایراد...
ریشه کلمه:
لبث (۳۱ بار)
جمله سازی با لبثنا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 امـا آنها در اين مقايسه زندگى دنيا را بقدرى كوتاه مى بينند كه در پاسخ مى گويند ماتـنها به اندازه يك روز، يا حتى كمتر از آن، به اندازه بعضى از يك روز، در دنيا توقف داشتيم (قالوا لبثنا يوما او بعض يوم ).
💡 انسانها هم وقتى روز موعود را مى بينند خيال مى كنند يك روز و يا پاره اى از يك روز دردنيا مكث كرده اند، و چنانچه از اصحاب كهف سؤال شد (كم لبثتم ) و آنها گفتند: (لبثنا يوما او بعض يوم ) از همه انسانها نيز درروز موعود سؤ ال مى شود: (كم لبثتم فى الارض عدد سنين قالوا لبثنا يوما او بعضيوم ) و نيز مى فرمايد: (كانهم يوم يرون ما يوعدون لم يلبثوا الا ساعة من نهار).