لغت نامه دهخدا
شعله خویی. [ ش ُ ل َ / ل ِ ] ( حامص مرکب ) تندخویی. ( ناظم الاطباء ). عمل شعله خو. و رجوع به شعله خو شود.
شعله خویی. [ ش ُ ل َ / ل ِ ] ( حامص مرکب ) تندخویی. ( ناظم الاطباء ). عمل شعله خو. و رجوع به شعله خو شود.
تند خویی عمل شعله خو
💡 چون شمع تا رسیدیم در بزمگاه قسمت یاران نشاط بردند ما داغ شعله خویی