خنده رویی

خنده رویی. [ خ َ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) حالت خنده روی. عمل خنده روی. بشاشت. ( یادداشت بخط مؤلف ). طلیق. ( منتهی الارب ):
شکایتهای عالم چند گویی
بپوش این گریه را در خنده رویی.نظامی.ز خنده رویی گردون فریب رحم مخور
که رخنه های قفس رخنه رهایی نیست.صائب.

حالت خنده روی عمل خنده روی

💡 خنده رویی میهمان را گل به جیب افشاندن است تنگ خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است

💡 خنده رویی می دهد یاد از پریشان خاطری قبض بر جمعیت خاطر گواهی می دهد