عبدالله بن جحش

[ویکی شیعه] عبدالله بن جَحْش از اولین مسلمانان و از مهاجران به حبشه بود. عبدالله پسر عمه پیامبر اسلام بود و در جنگ بدر و جنگ احد شرکت داشت. او در جنگ احد شهید شد و بدنش مثله گردید. عبدالله به همراه حمزه بن عبدالمطلب که دایی اش بود، در یک قبر دفن شد.
عبدالله در سال دوم هجری فرمانده سریه ای شد که در آن یک نفر از قریش را کشته و دو نفر را اسیر کردند.
پدر عبدالله، جحش بن رِئاب و مادرش اُمَیمَة دختر عبدالمطلب و عمه پیامبر اسلام بود. عبدالله با کنیه أبامحمد هم پیمان قبیله بنی عبدالشمس بود.

💡 و چون آيه نازل شد، حضرت هم كاروان را قبول كرده و هم فديه دو تا اسير را ميانمسلمانان تقسيم كرد(146) و آن وقت دو ماه به جنگ بدر مانده بود.بانزول اين آيه هم جواب مشركان داده شد و هم كار گروه عبدالله بن جحش تصحيحگرديد.

💡 ام حبييه دختر ابوسفيان ابتدا زن عبدالله بن جحش بود و رمله نام داشت زن و شوهر با هممسلمان شدند. از عبدالله دخترى آورد كه او را حبيبه نام گذاشت از اينرو به ام حبيبه كنيهگرفت.

💡 شاءن نزول اين آيه درباره دسته اى از مسلمانان به فرماندهى عبدالله بن جحش اسدىاست كه براى رديابى و تعقيب كاروانى از قريش، مرتكب كشتن يكى از مشركان در ماهحرام شدند.

💡 1 - عبدالله بن جحش: از مهاجران (عمه زادهرسول خدا) بود كه در نبرد با دشمن به دست (ابوالحكم بن اخنس ) كشته شد وگوش و بينى او را بريدند و به نخ كشيدند،چهل و چند ساله بود و به (المجدع فى الله ) لقب يافت. وى به هنگام نبردشمشيرش شكست، رسول خدا چوب خشك خرمايى به او داد و در دست او به صورتشمشيرى درآمد كه (عرجون ) ناميده مى شد.(177)

💡 سریه نخله یا راهزنی نخله به عملیات راهزنی ۸ تا ۱۲ تن از مسلمانان مهاجرین در صدر اسلام گویند که به دستور محمد و تحت فرماندهی عبدالله بن جحش (که بعدها امیرالمؤمنین خوانده شد) و در منطقهٔ نخله در جاده طائف - مکه رویداد. این حادثه به کشته‌شدن یکی از ۴ محافظ کاروان تجاری مشرکین و اسارت ۲ تن دیگر انجامید.

💡 حضرت فرمود: به خدا من شما را امر به جنگ در ماه حرام نكرده ام، لذا كاروان را و دواسير را همچنان نگاه داشت و نگرفت، عبدالله بن جحش و ياران او از كار خود نادم شدند، وفكر كردند كه بدبخت شده اند، كفار قريش سر و صدا راه انداختند كه محمد صلى اللهعليه و آله وسلم حرمت ماه حرام را از بين برده است در اين رابطه آيه 217 از سوره بقرهنازل گرديد: