برقش

واژه‌ی بَرَقش در زبان عربی به معنای نوعی پرنده است. بر پایه‌ی منابع معتبر لغوی همچون مهذب الاسماء، این پرنده‌ای کوچک و سبزرنگ توصیف شده که به گنجشک شباهت دارد. در برخی منابع دیگر مانند منتهی الارب و آنندراج نیز به این معنا اشاره شده و آمده است که اهل حجاز این پرنده را شَرْشور می‌نامند. این واژه در صورت دیگر (با فتحه روی باء) به معنای گوناگونی و اختلاف رنگ‌ها به کار رفته است. همچنین، در کاربرد عامیانه، به معنای درخشش و تابندگی است؛ چنان‌که در گفتار روزمره، عبارت بَرَقش دارد به معنای می‌درخشد یا دارای درخشش است شناخته می‌شود. بنابراین، واژه‌ی بَرَقش در دو حوزه‌ی معنایی متفاوت قرار می‌گیرد: یکی در حوزه‌ی جانورشناسی به عنوان نام یک پرنده، و دیگری در بیان ویژگی‌های بصری مانند رنگ‌آمیزی متنوع و تابندگی. این تفاوت معنا بسته به تلفظ و زمینه کاربرد آن قابل تشخیص است.