بی حق

بی حق. [ ح َ / ح َق ق ] ( ص مرکب ) حق ناشناس:
این چنین سنگدل و بی حق و بی حرمت جفت
شاه مسعود مبیناد و مَیُفتاد از راه.منوچهری.

حق ناشناس

💡 یک نفس بی حق برآوردن خطاست چه به کج زو بازمانی چه به راست

💡 سَأَصْرِفُ عَنْ آیاتِیَ الَّذِینَ یَتَکَبَّرُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ تکبر بر دو قسم است: یکی بحق یکی به بی حق، آنچه بحق است تکبّر درویشان است بر توانگران.

💡 زانک بی حق باطلی ناید پدید قلب را ابله به بوی زر خرید

💡 مشو مغرور حور و خلد هرگز که بی حق نور ندهد خلد هرگز

💡 هر که بی حق زیست جز مردار نیست گرچه کس در ماتم او زار نیست

💡 هر که بی حق زیست جز مردار نیست گرچه کس در ماتم او زار نیست»