لغت نامه دهخدا
باد گیسو. [ دِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از نخوت و تکبر و عظمت باشد مر زنان را چنانکه باد بروت مردان را. ( برهان ). کنایه از نخوت و تکبر زنان صاحب حسن است چنانکه باد بروت منسوبست به مردان. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). نخوت و تکبر و عظمت. ( ناظم الاطباء: باد ).کنایه از نخوت و غرور مخصوص زنانست. ( آنندراج: باد بروت، باد سبلت ). رجوع به باد در زیر دامن داشتن و باد و مجموعه مترادفات ص 256 شود.
