باد سبلت

باد سبلت. [ دِ س ِ ل َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از نخوت و غرور مخصوص مردانست.( آنندراج: باد بروت، باد سبلت ). رجوع به باد شود.

( اسم ) بادبروت

💡 در مصطفی گریز، که دریای رحمتست بگذار باد سبلت عاد و ثمود را

💡 ز باد سبلت و قند ز مدمّغند چنان که پیش ایشان نرزد سری به دستاری