جنگ گر

جنگ گر. [ ج َ گ َ ] ( ص مرکب ) جنگجو. دلاور. جنگی: چاچ ناحیتی است بزرگ و آبادان و مردمانی غازی پیشه و جنگ گر. ( حدود العالم ).

جنگجو دلاور جنگی

💡 دو جنگ گران کرده شد در سه روز بیامد سیاووش لشکر فروز

💡 سه جنگ گران شد میان شان بدشت دو بهر سپه سوی ارجاسپ گشت

💡 سه جنگ گران کرده شد در سه روز چهارم چو بفروخت گیتی‌فروز

💡 سه جنگ گران کرده شد در سه روز چه در شب چه در هور گیتی فروز

💡 ز هر سوی دلیری به پیکار بود نبد جنگ گر جنگ پیکار بود

💡 رسیدم ز ایران به ریگ فرب سه جنگ گران کرده شد در سه شب