ضریب پخش متقابل

{coefficient of mutual diffusion} [علوم جَوّ] کمیتی در نظریۀ جنبشی گازها که میزان تمایل گازها به پخش شدن در یکدیگر را در شارش بی تلاطم تعیین می کند

کمیتی در نظریۀ جنبشی گازها که میزان تمایل گازها به پخش شدن در یکدیگر را در شارش بی‌تلاطم تعیین می‌کند.

💡 ضریب پخش مؤثر، نفوذ از طریق فضای خالی محیط متخلخل را توصیف می‌کند. ماهیت آن ماکروسکوپیک است، زیرا منافذ منفرد نیستند و باید تمام فضای منافذ در نظر گرفت. ضریب پخش مؤثر برای انتقال از طریق منافذ، D e، به صورت زیر تخمین زده می‌شود:

💡 پخشندگی یا پخشندگی جرمی یا پخشایی جرمی یا انتشار جرم یا ضریب پخش یا ضریب نفوذ مقداری ثابت تناسب بین شار مولی ناشی از نفوذ مولکولی و گرادیان غلظت گونه (یا نیروی راه‌انداز برای پخش) است. پخشندگی در قانون فیک و بسیاری از معادلات شیمی فیزیک قابل مشاهده است.

💡 پخشندگی اغلب به صورت جفتی برای یک سیستم چند گونه‌ای تجویز می‌شود. هر چه مقدار پخشندگی بیشتر باشد، مواد سریعتر در یکدیگر حل می‌شوند. معمولاً، ضریب پخش یک ترکیب در هوا صدهزار برابر آب است. کربن دی‌اکسید موجود در هوا دارای ضریب انتشار ۱۶ میلی مترمربع بر ثانیه است و ضریب انتشار آن در آب ۰٫۰۰۱۶ میلی مترمربع بر ثانیه می‌باشد.

💡 ضریب پخش جامدات در دماهای مختلف با معادله آرنیوس به خوبی پیش‌بینی می‌شود:

💡 در این روش، ردیف ضربانی طوری طراحی شده‌است که نسبت به حرکات ضریب پخش ظاهری حساسیت نشان داده شود. روش انجام این مطلوب به این صورت است که دو گرادیان برابر در هر طرف پالس ۱۸۰ درجه در این ردیف ضربانی قرار داده می‌شود (مشابه آنژیوگرافی تشدید مغناطیسی).

💡 تأثیر دما بر ضریب پخش گازها را می‌توان به وسیله نظریه چاپمن-انسکوگ بیان کرد (مقدار داده شده به‌طور متوسط تا حدود هشت درصد دقیق است):