الائمه الاثنی عشر

[ویکی شیعه] الائمة الاثنی عشر (کتاب). ألأئمةُ الإثنی عَشَر یا ألشّذَراتُ الذّهَبیة فی تَراجِم الائمةِ الإثنی عَشَر عِندَ الإمامیة کتابی عربی تألیف شمس الدین محمد بن طولون‏ عالم سنی مذهب است. موضوع کتاب مختصری از شرح حال ائمه دوازده گانه شیعه است. مؤلف در این اثر درباره هر امام روند یکسانی را رعایت کرده و به ولادت، وفات، فضائل، راویان و فرزندان آنان اشاره کرده است.
ابو عبدالله شمس الدین محمد بن علی بن احمد بن علی بن خمارویه بن طولون حنفی‏ که در انتساب به جد اعلایش « ابن طولون » شهرت دارد به سال ۸۸۰ق در صالحیه دمشق متولد شد. جد او « خمارویه بن طولون » از ترکان و مادرش « اَزدان » زنی رومی و پدرش علاء الدین علی مردی زاهد و صوفی منش بود.

💡 محمد تقی، پسرش هادی را با مادرش سمانه، در مدینه تنها گذاشت و عازم بغداد شد. برخی منابعِ اهل سنت مثلِ الائمه الاثنی عشر و شذرات الذهب، سفرِ محمد تقی به بغداد را به مِیل خودش می‌دانند.