استعمال لفظ در معنا

💡 2 - براى استعمال لفظ در معنا دو صورت متصور است؛ يكىاستعمال لفظ در معناى حقيقى، مثل استعمال لفظ ((شير)) در حيوان درنده و گوشتخوار وديگرى استعمال لفظ در معناى مجازى، مثل استعمال لفظ شير در فردى كه شجاعت دارد.اين گونه استعمالات در لسان عرب و حتى در ديگر لسانها نيز شايع است، در قرآنكريم نيز از اين گونه استعمالات، زياد ديده مى شودمثل (... بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ...)؛(492) ((بلكه دستهاى خداوند باز است ))، در حالىكه خداوند دستى مثل دست ما ندارد، براى اينكه دست داشتن از لوازم جسم است و خداوند جسمنيست تا دست داشته باشد، ولى با حمل اين كلمه برمعناى مجازى آنمشكل حل مى شود، به اين بيان كه بگوييم مراد از دست، ((تسلط)) و احاطهكامل او بر همه عالم است، به طورى كه هيچ چيز و هيچ كس نمى تواند مانع او از انجامخواست و اراده اش شود.

💡 نویسنده با دقت بسیار زیاد، به استعمال لفظ در معنای دقیق کلمات می‌پردازد تا پیام عمیق و فلسفی داستان خود را به خواننده منتقل کند.

💡 در تحلیل‌های ادبی، استاد از دانشجو می‌خواهد که بر اساس بافتار متن، به استعمال لفظ در معنای استعاری یا مجازی توجه ویژه‌ای داشته باشد.

💡 برای دستیابی به کمال در سخنوری، فرد باید تمرین کند که چگونه استعمال لفظ در معنای درست می‌تواند قدرت اقناع کلام او را افزایش دهد.