لغت نامه دهخدا
( غوصة ) غوصة. [ غ َ ص َ ] ( ع مص ) یکبار غوطه خوردن. در فرهنگ اوبهی آمده: غوته، غوطه بود، و غوصة نیز گویندش یعنی سر فروبردن به آب بتمامی تن - انتهی. قیاساً اسم مرت از غَوص است.
غوصه
جمله سازی با غوصه
💡 شود از بند جان و تن آزاد می کند غوصه هرچه بادا باد
💡 همچو غواصان در این دریای موج سیمگون غوصه میزد نور میانداخت گرد هر کنار