شهر سوخته

شهر سوخته. [ ش َ رِ ت ِ ] ( اِخ ) نام محلی کنار راه دوراهی حرمک به زابل میان تاسوکی و لوتک در 72500 گزی دوراه حرمک. ( یادداشت مؤلف ).

شهر سوخته (ششتمد). شهر سوخته، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ششتمد استان خراسان رضوی ایران.
که در گذشته آن را "مهرآباد" می نامیدند.
این روستا در دهستان تکاب کوه میش قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۵ نفر ( ۲۱ خانوار ) بوده است.
↑ «درگاه ملی آمار ایران». بایگانی شده از اصلی در ۸ اکتبر ۲۰۰۷. دریافت شده در ۳۱ اوت ۲۰۰۸.
• روستاهای شهرستان ششتمد
• مناطق مسکونی در شهرستان سبزوار
• مقاله های روستاهای ایران که کد آماری ندارند
• مقاله های روستاهای ایران

محوطۀ باستانی پیشا تاریخی، در استان سیستان و بلوچستان. شهر سوخته محوطه ای باستانی با وسعت بیش از ۱۵۱هکتار است و بزرگ ترین محوطۀ باستانی شناخته شده آسیای غربی در عصر مفرغ است. در دوران باستان، رودخانۀ هیرمَند از نزدیکی شهر سوخته می گذشت. کاوش های شهر سوخته را باستان شناسان ایتالیایی در ۱۳۴۶ش آغاز کردند و تا ۱۳۵۷ ادامه دادند. وسعت گورستان باستانی شهر سوخته، که در جنوب غربی محوطۀ مسکونی و صنعتی قرار دارد، بیش از ۲۵هکتار است. مردمان شهر سوخته صنعتگرانی ماهر بودند که به تولید انبوه و کارگاهی پارچه، سفال، ابزارهای مفرغی و مسی، پیکرک و تندیس های کوچک انسان و حیوان و زیورآلات از سنگ فیروزه، لاجورد، مرمر و سنگ صابون اشتغال داشتند. آب و هوای ناحیۀ شهر سوخته در عصر مفرغ، گرم و مرطوب و بارانی بود و منطقه پوشش جنگلی داشت. در عصرمفرغ جمعیت بسیاری در شهر می زیست. سن مرگ ومیر در شهر سوخته پایین بود و معدل سنی مردان ۳۰ و زنان ۲۵ سال بود. قدمت شهر سوخته ۳۲۰۰ تا ۲۱۰۰پ م برآورد شده است. به نظر می رسد تغییرات آب و هوایی و زیست محیطی و تغییر مسیر رود هیرمند عامل اصلی سقوط تمدن شهر سوخته باشد.

💡 تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۶۸ مربوط به هزاره دوم و۳ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۸/۷۵ کیلومتری غرب پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه شهر سوخته شماره ۵۶ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در ۵۶ کیلومتری جاده زابل به زاهدان، ۲۰۰ متری جنوب شرق تپه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه اطراف شهر سوخته شماره ۱۵۷ مربوط به هزاره دوم و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۸/۷۵ کیلومتری جنوب شرق پایگاه باستان‌شناسی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه اطراف شهر سوخته شماره ۲۷۸ در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۵۶ کیلومتری جاده ارتباطی زابل به زاهدان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ بهمن ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه اطراف شهر سوخته شماره ۳۳۷ مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۵ کیلومتری جنوب شرق پایگاه شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۷۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه شهر سوخته ۱۹۹ مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زابل، بخش شیب آب، دهستان لوتک، روستای حومه شهر سوخته، ۱۱/۲۵ کیلومتری جنوب غربی پایگاه باستان‌شناسی شهر سوخته واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۹۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.