برنینی

برنینی. [ب ِ ] ( اِخ ) جووانی لورنزو. ( 1598-1680 م. ) مشهور به کاوالیه برنن. نقاش، حجار و معمار ایتالیایی. یکی از استادان سبک بی قاعده است. وی رواق کلیسای سن پیر را در شهر رم بنا کرد، و مجسمه ها و نیم تنه های متعدد ساخت که از آن جمله از خلسه سنت ترز باید نام برد. لویی چهاردهم او را در سال 1665 م. به پاریس دعوت کرد. ( از فرهنگ فارسی معین ).

💡 در این کلیسا پیکره‌ها و تندیس‌هایی از مجسمه‌سازان نامداری چون ارکوله فراتا، آنتونیو راجی، دومنیکو گوئیدی وجود دارد و فوارهٔ چهار رودخانه جان لورنتسو برنینی نیز درست در جلوی کلیسا ساخته شده است. آویزها و بخش‌های سه‌گوش زیر گنبد، بر پایهٔ فضایل چهارگانه، توسط یکی از شاگردان و پیروان برنینی به نام جووانی باتیستا گائولی نقاشی شده است.

💡 وی مدتی با جان لورنتسو برنینی همکاری داشت و مجسمهٔ «فرشته با میخ‌ صلیب» بر روی پل سانت‌آنجلو از آثار اوست. او همچنین پیکره‌ای از کاردینال جیرولامو گاستالدی در مقبرهٔ او در کلیسای سانتا ماریا از میراکولی و ۴ نیم‌تنهٔ برنزی از پاپ‌ها در سانتا ماریا در مونتسانتو ساخت.

💡 در سراسر اروپا برای ساختن مجسمه‌هایی که در فضای باز قرار می‌گرفتند، اغلب از سنگ بهره می‌گرفتند، در آثاری چون فواره‌ها مانند نمونه‌ای که برنینی در رم ساخته بود و همچنین نمای ساختمان‌ها، مجسمه‌هایی که در تاقچه‌های بیرونی ساختمان‌ها جای گرفته بودند، بناهای یادبود عمومی و مجسمه‌هایی که برای زینت بخشیدن به پل‌ها به کار می‌رفتند، همگی از سنگ ساخته می‌شدند.

💡 محلی که برای ساخت کلیسای جدید و صومعه آن در نظر گرفته شده بود در گوشه جنوب غربی کواترو فونتانه که به چشمه‌های چهار گوشه مورب در تقاطع دو جاده پیا و فلیس اشاره می‌کند قرار دارد. بعدها کلیسای بیضی شکل برنینی به نام سانت آندره آل کوئریناله در جاده پیا ساخته شد.

💡 برنینی توانایی نمایش یک داستان دراماتیک از شخصیت‌هایی که احساسات شدید از خود نشان می‌دهند را داشت، و در عین حال می‌توانست مجسمه‌هایی با ابعاد بزرگ خلق کند که نمایانگر عظمت و شکوه باشند.

💡 در سال ۱۶۳۰، برنینی درگیر یک ماجرای عشقی با زنی متأهل به نام کستانزا (همسر دستیارش متیو بنوچلی، که به نام بنارلی نیز شناخته می‌شد) شد. در طول این رابطه، برنینی مجسمه نیم تنه‌ای از کستانزا ساخت (اکنون در موزه باجلو د شهر فلورانس نگهداری می‌شود) که یکی از بهترین کارهای اوست.