ببغا

ببغا. [ ب َ ] ( اِ ) طوطی. ( ناظم الاطباء ). || عندلیب. بلبل: ببغای شیرین ادا؛ بلبل خوشخوان. ( ناظم الاطباء ).

طوطی.

( اسم ) طولی
طوطی بلبل

💡 ز نفس بد اگر نیکی طمع داری چنان باشد که از زاغ سیه داری طمع سر سبزی ببغا

💡 از ابر تیره هوا همچو پشت شاهین گشت که نوبهار زمین را چو بر ببغا کرد

💡 با رنگ روی و طعم لبت اوفتاده اند اندر زبان بلبل و ببغا گل و شکر

💡 هوا چون پشت شاهین شد زمین چون سینه ببغا ز صلصل درد من غلغل ز بلبل در چمن غوغا

💡 شاخ را باغ بنفش دم طاووس نگاشت غنچه را باد به شکل سر ببغا آورد