ابن خزیمه
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِخُزَیْمه، ابوبکر محمد بن اسحاق سُلَمی، ملقب به امام الائمه (۲صفر ۲۲۳-ذیقعده ۳۱۱/ ۱۱ژانویه ۸۳۸ -فوریه ۹۲۴)، محدث و فقیه نیشابوری بود.
استماع وی از اسحاق بن راهویه (د ۲۳۸ق ) نشان می دهد که پیش از ۱۵ سالگی در نیشابور تحصیل را آغاز کرده است. وی در حوالی ۲۴۰ق برای کسب دانش از آن جا به مرو و مروروذ رفت و به ری، بغداد، کوفه، بصره، عبّادان (آبادان کنونی )، جزیره ابن عُمَر، شام، قاهره، اسکندریه و حجاز نیز سفر کرد. همچنین گفته شده که در رجب ۳۰۰ در گرگان بوده است. وی در این سفرها در ضمن فرا گرفتن حدیث و فقه، به نقل حدیث نیز می پرداخت. ابن خزیمه از محدثان صاحب نام است و رجال شناسانی همچون ابن ابی حاتم، دارقطنی و ابن حبّان وی را موثق شمرده و برخی بر تبحر وی در حدیث تأکید کرده اند.
جمله سازی با ابن خزیمه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نصر بن علی جهضمی، یکی از علماء عامه (اهل سنت) در نقل روایت است که در سال ۲۵۰ ه.ق از دنیا رفتهاست. وی از جمله استادان و مشایخ ترمذی بودهاست که در تشکیل شخصیت وی تأثیر بسزایی داشتهاست. او همچنین از مشایخ و اساتید ابن خزیمه، ابوزرعه رازی و ابن ماجه نیر بودهاست. در تاریخ زندگانی وی آمدهاست که به سبب نقل یک روایت در فضیلت حسن مجتبی و حسین بن علی، توسط متوکل عباسی به هزار ضربه شلاق محکوم شدهاست. متن روایت: «مَنْ احَبَّنی، وَ احَبَّ هذَیْنِ، وَ اباهُما، وَ امَّهُما کانَ مَعی فی دَرَجَتی یَوْمَ الْقِیامَةِ.» (کسی که دوستدار من و این دو و پدر و مادرشان باشد در روز قیامت در کنار من خواهد بود) بودهاست. پس از آنکه ۵۰۰ ضربه شلاق خورد، مردی شفاعتش را نزد متوکل برد و تصریح کرد که نصر از اهل سنت است و شیعه نمیباشد. به این جهت متوکل از باقی شلاقها صرف نظر کرد و وی را بخشید.