زروانی

زروانی. [ زَ / زُ ] ( ص نسبی ) منسوب است به زروان که نام اجدادی است. ( از الانساب سمعانی ). منسوب به زروان. آیین زروان ( یکی از ادیان ایران باستان در زمان ساسانیان ). رجوع به زروان، ماده بعد، ایران در زمان ساسانیان و مزدیسنا شود.

آیین زروانی. یکی از ادیان ایران باستان که در زمان ساسانیان رواج یافت و پیروان آن زروان اکرانه را خدای بزرگ و خالق اهور مزدا و اهریمن دانند. بسیاری از نویسندگان و مورخان قرنهای ۸ - ۵ م. اسطوره ذیل را راجع به آفرینش از عقاید ایرانیان عهد ساسانی نقل کرده اند و آن متعلق به آیین زروانی است: زروان خدای نخستین در مدت ۱٠٠٠ سال قربانیها کرد تا پسری بیابد و نام او را هرمزد نهد. اما عاقبت وی درباره تاثیر قربانیها خود بشک افتاد. پس دو پسر در بطن او پدید آمدند: یکی (( هرمزد ) ) چون وی قربانی کرده بود دیگری اهریمن زیرا که وی شک کرده بود. زروان وعده داد که پادشاهی جهان را بیکی از آن دو - که زود تر بحضورش آید - عطا کند. پس اهریمن سینه پدر بشکافت و خود را بدو نمود. زروان پرسید: کیستی ? پاسخ داد: پسر توام. زروان گفت: پسرم دارای بوی خوش و نورانی است و تو ظلمانی و بد بویی. درین هنگام (( هرمزد ) ) با پیکری نورانی و معطر خویشتن بدو نمود. زروان او را بفرزندی شناخت. اهریمن وعده پدر را بخاطر او آورد. زروان پاسخ داد که سلطنت جهان را مدت ۹٠٠٠ سال باهریمن خواهد داد اما پس از انقضای مدت مزبور هرمزد تنها سلطان جهان خواهد بود.
( صفت ) منسوب به زروان پیرو آیین زروان.
منسوب است به زروان که نام اجدادی است

💡 از نژاد این ۳ برادر بنیاد روستای زروان نهادند. در ابتدای کار، زروان بالای روستای دشتی بنا نهادند، بعد از صدها سال زروان فعلی بنیادگذاری کردند، و طایفه زروانی‌ها که نیمی از جمعیت روستای زوران تشکیل می‌دهند از تبار حاجی میر هستند. همچنین آب‌انبار (یا در گویش محلی: برکه) بزرگی نیز وجود دارد که به نام «برکه حاجی میر» معروف است که در کتیبهٔ سردر آن حدود ۶۰۰سال پیش نشان می‌دهد.

💡 اگرچه منشأ زرتشتی زروانی نامشخص است، ولی این آیین در دوره ساسانیان بود که مورد استقبال گسترده قرار گرفت و بسیاری از شاهنشاهان ساسانی نیز حداقل تا حدی زروانی بودند. آیین زروانی در دوران ساسانیان از مجوزهای سلطنتی برخوردار بود، اما هیچ اثری از آن پس از سده دهم میلادی باقی نمانده‌است.