رژیس بلاشر، شرقشناس، عربیدان و بلاغیدان فرانسوی است. بلاشر در سال ۱۹۰۰ در حومهٔ پاریس متولد شد و در پانزده سالگی همراه پدرش به مراکش مهاجرت کرد و در دارالبیضاء ساکن شدند. او تحصیلات متوسطه را در دبیرستان لیوتة آن شهر به پایان رساند و در همین دوران، علاقهٔ شدیدی به مطالعه و بهویژه فراگیری زبانهای بیگانه در او شکل گرفت.
پس از اخذ دیپلم، بلاشر بهعنوان ناظر در مدرسهٔ مولای یوسف رباط مشغول به کار شد و سپس در دانشگاه الجزیره موفق به اخذ لیسانس گردید (۱۹۲۲) و مدتی نیز از محضر ویلیام مارسه در همان دانشگاه بهره برد. او در سال ۱۹۲۴ در آزمون ورودی فوق لیسانس مدرسه پذیرفته شد و به دلیل وضعیت مالی پدرش، مجبور بود همزمان با تحصیل در الجزیره، به کار خود در مدرسهٔ مولای یوسف ادامه دهد و بهطور مداوم میان رباط و الجزیره در رفتوآمد بود.
در نهایت، بلاشر در سال ۱۹۲۹ مدرسهٔ رباط را ترک کرد و با یاری لوی پرووانسال، به مؤسسهٔ پژوهشهای عالی مغرب پیوست و تا سال ۱۹۳۵ سرپرست پژوهش بود. او یک سال پس از آن، از دو رسالهٔ دکتری خود دفاع کرد؛ رسالهٔ اول دربارهٔ متنبی بود و رسالهٔ دوم شامل ترجمه و تحقیق کتاب طبقات الأمم بود.