طمع بردن

طمع بردن. [ طَ م َ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) آزمند گردیدن. صاحب آنندراج آرد: در این بیت طمع بردن بمعنی حاجت بردن آمده:
طمع برد شوخی بصاحبدلی
نبود آن زمان در میان حاصلی.سعدی.

(طَ مَ. بُ دَ ) [ ع - فا. ] (مص ل. ) طمع کردن، طمع بستن.

( مصدر ) ۱ - حرص ورزیدن آزمند گردیدن. ۲ - امید بستن.
آزمند گردیدن

طمع کردن، طمع بستن.

💡 چنان بد است به بردن طمع ز کس که بود اگر حکایت بیرون به خانه آوردن

💡 زرتشت بردنی نبود، این طمع چه سود؟ تنها همان، ببردن دل اکتفا کنید!

💡 به خواهرش فرمود: (پيراهن فرسوده اى را كه كسى بدان طمع نمى ورزد، بياور تا آنرا زير لباس خويشتن بپوشم تا پس از شهادت، بدنم را با بردن لباسهايم برهنهنسازند.)

💡 طمع ز بردن مال کسان بِبُر ور نه دمی که مال ترا می‌برند داد مکن