ذکر نعمت ها در دعا

[ویکی فقه] ذکر نعمت ها در دعا (قرآن). در قرآن کریم به پسندیده بودن ذکر نعمتهای الهی، هنگام دعا و طلب حاجت از خدا اشاره شده است
خدا وند متعال در سوره یوسف ابراهیم و قصص به پسندیده بودن ذکر نعمتهای الهی، هنگام دعا و طلب حاجت از خدا اشاره فرموده است:«رب قد ءاتیتنی من الملک و علمتنی من تاویل الاحادیث فاطر السمـوت و الارض انت ولیی فی الدنیا و الاخرة توفنی مسلمـا و الحقنی بالصــلحین؛ پروردگارا تو به من دولت دادی و از تعبیر خوابها به من آموختی ای پدیدآورنده آسمانها و زمین تنها تو در دنیا و آخرت مولای منی مرا مسلمان بمیران و مرا به شایستگان ملحق فرما.»
← شمارش نعمتهای یوسف
طبق آیه ۳۹ سوره ابراهیم حضرت ابراهیم در موقع دعا به در گاه الهی به نعمتهای الهی اشاره می فرماید:«الحمد لله الذی وهب لی علی الکبر اسمـعیل و اسحـق ان ربی لسمیع الدعاء؛ سپاس خدای را که با وجود سالخوردگی اسماعیل و اسحاق را به من بخشید به راستی پروردگار من شنونده دعاست.»
← نعمتهای ابراهیم
طبق آیه ۱۷ سوره قصص حضرت ابراهیم در موقع دعا به در گاه الهی به نعمتهای الهی اشاره می فرماید:«قال رب بما انعمت علی فلن اکون ظهیرا للمجرمین؛ (موسی) گفت پروردگارا به پاس نعمتی که بر من ارزانی داشتی هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم بود.»

💡 (ابراهيم و اسحق ) بدل و يا عطف بيانند براى كلمه (ابويك )، و فايده اين سياق وترتيب، اشاره و اشعار به اين است كه اين نعمت ها در اين دودمان مستمر و هميشگى بوده واگر به يوسف مى رسد به عنوان ارث از بيت ابراهيم و اسحاق و يعقوب است، و ازيعقوب هم به يوسف و از او به بقيه دودمان يعقوب.

💡 بنابراين سؤ ال از نعمت هاى مادّى و جزئى براى آن است كه چرا اين نعمت ها در راهى كهبايد قرار گيرد كه همان بندگى خدا و اطاعت اولياى معصوم است، قرار نگرفته وگرنه كسانى كه از نعمت هاى مادّى در راه خدا بهره گرفته باشند، هرگز مورد سؤال قرار نخواهند گرفت.

💡 و همچنين كلام مفسر ديگر كه گفته است: جمله (فى الحيوه الدنيا) متعلق است به چيزىكه جمله (للذين آمنوا) متعلق به آن است، و معناى آيه چنين است: (بگو نعمت هاى دنيابراى كسانى كه ايمان آوردند به طور اصالت و استحقاق ثابت است، و براى كفار بهطور طفيلى وگرنه خود كفار استحقاق آن را ندارند و همين نعمت ها در قيامت براى مؤ منينخالص است ).

💡 و اگـر كـلمـه (جـنـات ) را بـه كـلمـه (نعيم ) كه به معناى نعمت است اضافه كرد،براى اين بود كه آنچه از نعمت ها در بهشت است خالص نعمت است، نه چون دنيا كه نعمتشآميخته با نقمت و لذتش مخلوط با الم باشد، و ان شاء اللّه به زودى در تفسير آيه (ثملتسئلن يومئذ عن النعيم ) خواهد آمد كه مراد از كلمه (نعيم )، ولايت است.