بهشت نفس مطمئنه

[ویکی فقه] بهشت نفس مطمئنه (قرآن). انسان دارای سه نفس می باشد که نفس مطمئنه آن دارای مقام والایی در بهشت می باشد.
نفسهای مطمئنه، دارای مقامهای والایی در بهشت هستند.یـایتها النفس المطمـئنة• ارجعی الی ربک راضیة مرضیة• فادخلی فی عبـدی• وادخلی جنتی.تو ای روح آرام یافته! •به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است، •پس در سلک بندگانم درآی، •و در بهشتم وارد شو!.ای صاحب نفس مطمئنه !بعد از ذکر عذاب وحشتناکی که دامان طغیانگران و دنیاپرستان را در قیامت می گیرد، در آیات مورد بحث به نقطه مقابل آن پرداخته، و از ((نفوس مطمئنه )) و مؤ منانی که در میان این طوفان عظیم از آرامش کامل برخوردارند پرداخته، و آنها را با یک دنیا لطف و محبت مخاطب ساخته می گوید: ((ای نفس مطمئنه ))! (یا ایتها النفس المطمئنة ).((به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است ))! (ارجعی الی ربک راضیة مرضیة ).((و در سلک بندگانم داخل شو)) (فادخلی فی عبادی ).((و در بهشتم وارد شو)) (و ادخلی جنتی ).
تعبیر به نفس مطمئنه
منظور از ((نفس )) در اینجا همان روح آدمی است.و تعبیر به ((مطمئنة )) اشاره به آرامشی است که در پرتو ایمان پیدا و حاصل شده، چنانکه قرآن می گوید: الا بذکر الله تطمئن القلوب.((بدانید تنها با ذکر خدا دلها آرام می گیرد)) ( سوره رعد - ۲۸). چنین نفسی هم اطمینان به وعده های الهی دارد، و هم به راه و روشی که برگزیده مطمئن است، هم در اقبال دنیا و هم در ادبار دنیا، هم در طوفانها، و هم در حوادث و بلاها، و از همه بالاتر در آن هول و وحشت و اضطراب عظیم قیامت نیز آرام است.

💡 و جفت بدحالان و خوشحالان شدن، قرين بودن با نفس اماره و لواى و مسوله و قواى وطبايع سياله در تحت جهل است؛ يا با نفس مطمئنه و ملهمه وعقل بالفعل نظرى و عملى و قوى و طبايع مسخره و مقهوره درتحتعقل. و نجستن اسرار به جهت صعوبت خودشناسى است چون خداشناسى.

💡 حاجى به ره كعبه و من طالب ديداراو خانه همى جويد و من صاحب خانه.در آن هنگام از دحامى شد، كه در زير لگد حاجيان كوبيده شد، و تا حرم و حشم بر سر اورسيدند، هودج نفس مطمئنه را به سدرة المنتهى برده و نداى ارجعى الى ربك راضيةمرضية را لبيك گفته بود.

💡 نفس مطمئنه در آيه (يا ايتها النفس المطمئنه ارجعى الى ربك راضيع مرضيه )(99)عبارت است از امام حسين عليه السلام كه صاحب نفس ‍ مطمئن و راضيه و مرضيه استو ياران او به رضاى خدا راضى و خداوند هم از آنها خشنود باشد. (100)