استخوان در قیامت

[ویکی فقه] استخوان در قیامت (قرآن). احیای انسان ها و خلقت دوباره استخوان هایشان در قیامت مساله ای است که قبول آن کمی مشکل است و لذا خداوند در قرآن بر این مطلب تاکید کرده و آیات متعددی در این باره نازل شده است.
خداوند بر جمع آوری استخوان های مردگان، حتی استخوان های ظریف و کوچک سر انگشتان آنها در قیامت تاکید می کند:«ایحسب الانسـن الن نجمع عظامه بلی قـدرین علی ان نسوی بنانه» «آیا انسان می پندارد که هرگز استخوان های او را جمع نخواهیم کرد آری قادریم که حتی خطوط سر انگشتان او را موزون و مرتب کنیم».
حیات دوباره استخوان ها در قیامت پس از پوسیدگی
«وقالوا اءذا کنا عظـما ورفـتا اءنا لمبعوثون خلقا جدیدا... فسیقولون من یعیدنا... قل الذی فطرکم اول مرة...» «و گفتند آیا وقتی استخوان و خاک شدیم (باز) به آفرینشی جدید برانگیخته می شویم... پس خواهند گفت چه کسی ما را بازمی گرداند... بگو همان کس که نخستین بار شما را پدید آورد...». «... قالوا اءذا کنا عظـما ورفـتا اءنا لمبعوثون خلقا جدیدا او لم یروا ان الله... قادر علی ان یخلق مثلهم...» «... گفتند آیا وقتی ما استخوان و خاک شدیم (باز) در آفرینشی جدید برانگیخته خواهیم شد آیا ندانستند که خدایی که... تواناست که مانند آنان را بیافریند». «قالوا اءذا متنا وکنا ترابا وعظـما اءنا لمبعوثون لقد وعدنا نحن وءاباؤنا هـذا من قبل... قل لمن الارض و من فیها ان کنتم تعلمون سیقولون لله قل افلاتذکرون» «گفتند آیا چون بمیریم و خاک و استخوان شویم آیا واقعا باز ما زنده خواهیم شد درست همین را قبلا به ما و پدرانمان وعده دادند... بگو اگر می دانید (بگویید) زمین و هر که در آن است به چه کسی تعلق دارد خواهند گفت به خدا بگو آیا عبرت نمی گیرید». «و ضرب لنا مثلا ونسی خلقه قال من یحی العظـم وهی رمیم قل یحییها الذی انشاها اول مرة... اولیس الذی خلق السمـوت والارض بقـدر علی ان یخلق مثلهم...» «و برای ما مثلی آورد و آفرینش خود را فراموش کرد گفت چه کسی این استخوان ها را که چنین پوسیده است زندگی می بخشد بگو همان کسی که نخستین بار آن را پدید آورد... آیا کسی که آسمان ها و زمین را آفریده توانا نیست که (باز) مانند آنها را بیافریند...». «اءذا متنا وکنا ترابا وعظـما اءنا لمبعوثون قل نعم وانتم دخرون» «آیا چون مردیم و خاک و استخوان های (خرد) گردیدیم آیا راستی برانگیخته می شویم بگو آری در حالی که شما خوارید». «و کانوا یقولون ائذا متنا و کنا ترابا وعظـما اءنا لمبعوثون قل ان الاولین والاخرین لمجموعون الی میقـت یوم معلوم» «و می گفتند آیا چون مردیم و خاک واستخوان شدیم واقعا (باز) زنده می گردیم بگو در حقیقت اولین و آخرین قطعا همه در موعد روزی معلوم گرد آورده شوند». «اءذا کنا عظـما نخرة فاذا هم بالساهرة» «آیا وقتی ما استخوان ریزه های پوسیده شدیم (زندگی را از سر می گیریم) و بناگاه آنان در زمین هموار خواهند بود».
تعجب و انکار کافران از حیات دوباره استخوان های مردگان
«وقالوا اءذا کنا عظـما ورفـتا اءنا لمبعوثون خلقا جدیدا قل کونوا حجارة او حدیدا او خلقا مما یکبر فی صدورکم فسیقولون من یعیدنا...» «و گفتند آیا وقتی استخوان و خاک شدیم (باز) به آفرینشی جدید برانگیخته می شویم بگو سنگ باشید یا آهن یا آفریده ای از آنچه در خاطر شما بزرگ می نماید (باز هم برانگیخته خواهید شد) پس خواهند گفت چه کسی ما را بازمی گرداند». «... قالوا اءذا کنا عظـما ورفـتا اءنا لمبعوثون خلقا جدیدا اولم یروا ان الله... قادر علی ان یخلق مثلهم...» «... گفتند آیا وقتی ما استخوان و خاک شدیم (باز) در آفرینشی جدید برانگیخته خواهیم شد آیا ندانستند که خدایی که... تواناست که مانند آنان را بیافریند». «ایعدکم انکم اذا متم وکنتم ترابا وعظـما انکم مخرجون هیهات هیهات لما توعدون» «آیا به شما وعده می دهد که وقتی مردید و خاک و استخوان شدید (باز) شما (از گور زنده) بیرون آورده می شوید». «قالوا اءذا متنا وکنا ترابا وعظـما اءنا لمبعوثون لقد وعدنا نحن وءاباؤنا هـذا من قبل ان هـذا الآ اسـطیر الاولین» «گفتند آیا چون بمیریم و خاک و استخوان شویم آیا واقعا باز ما زنده خواهیم شد درست همین را قبلا به ما و پدرانمان وعده دادند این جز افسانه های پیشینیان (چیزی) نیست». «و ضرب لنا مثلا ونسی خلقه قال من یحی العظـم وهی رمیم قل یحییها الذی انشاها اول مرة وهو بکل خلق علیم» «و برای ما مثلی آورد و آفرینش خود را فراموش کرد گفت چه کسی این استخوان ها را که چنین پوسیده است زندگی می بخشد بگو همان کسی که نخستین بار آن را پدید آورد و اوست که به هر (گونه) آفرینشی داناست». «اءذا متنا وکنا ترابا وعظـما اءنا لمبعوثون قل نعم وانتم دخرون» «آیا چون مردیم و خاک و استخوان های (خرد) گردیدیم آیا راستی برانگیخته می شویم بگو آری در حالی که شما خوارید». «اءذا متنا وکنا ترابا وعظـما اءنا لمدینون» «آیا وقتی مردیم و خاک و (مشتی) استخوان شدیم آیا واقعا جزا می یابیم». «و کانوا یقولون ائذا متنا و کنا ترابا وعظـما اءنا لمبعوثون» «و می گفتند آیا چون مردیم و خاک واستخوان شدیم واقعا (باز) زنده می گردیم». «اءذا کنا عظـما نخرة فاذا هم بالساهرة» «آیا وقتی ما استخوان ریزه های پوسیده شدیم (زندگی را از سر می گیریم) و بناگاه آنان در زمین هموار خواهند بود».

💡 استخوان در پیکر ما توتیا خواهد شدن گر چنین گردد گران صائب ز غفلت خواب ما

💡 نمی‌دانم چه پیش آمد درین ره عاشقانش را که مشت استخوان در هر سر فرسنگ می‌بینم