ابراهیم بن یزید نَخَعی ( ـ۹۶ق)
از تابعین و از یاران حضرت علی (ع) و امام زین العابدین (ع). اصل وی از یمن بوده و در کوفه می زیسته و به فقاهت و زهد شهرت داشته است. ابن خلکان او را «یکی از رهبران مشهور» و «فقیه کوفی» معرفی کرده، و ابان بن تغلب از او روایت کرده است.
[ویکی فقه] ابراهیم نخعی متکلم، فقیه، محدث و از حافظان بنام حدیث بود.
اِبْراهیم ِ نَخَعی، ابو عمران بن یزید (د ۹۶ق /۷۱۵م )، متکلم، فقیه، محدث و از حافظان بنام حدیث. نام و نسب کامل او ابراهیم بن یزید بن قیس بن اسعد نخعی کوفی است. در تاریخ تولد و مرگ وی اتفاق نظر نیست: تولّد او را در ۵۰ق /۶۷۰م و مرگ او را در ۹۵ ق م نیز دانسته اند.
خلیل صفدی، الوافی بالوفیات، ج۱، ص۱۶۹، به کوشش ددرینگ، بیروت، ۱۹۷۲م.
مشایخ حدیث نخعی عبارتند از خُثَیمة بن عبدالرحمان، ابوالشعثاء سلیم بن اسود حاربی، سهم بن مِنجاب، شریح بن ارطاة، ابومَعْمَرْ عبدالله بن سَخْبرة ازدی، عبدالرحمان بن بشر بن مسعود ازرق، عبدالرحمان بن یزید، عبید بن نضیله، علقمة بن قیس نخعی، عمارة بن عمیر، مسروق بن اجدع، نباتة، نهیک بن سِنان، یزید بن اوس، ابوزرعة ابن عمرو بن جریر بن عبدالله بجلی، ابوعبدالله جدلی، ابوعبدالرحمان سلمی، ابو عبیدة بن عبدالله بن مسعود،
یوسف حافظ المزی، تهذیب الکمال، ج۲، ص۲۳۶، به کوشش بشار عواد معروف، بیروت، ۱۹۸۲م.
برخی از ناقلان حدیث از وی اینانند: ابراهیم بن مهاجر بَجَلی، حارث بن یزید عکلی، حر بن مسکین، حسن بن عبیدالله نخعی، حکم بن عتیبه، حکیم بن جبیر، حماد بن ابی سلیمان، زبید یامی، زبیر بن عدی، ابومعشر زیاد بن کلیت، سلیمان بن اعمش، سماک بن حرب، شِباک ضبی، شعیب بن حبحاب، عبدالله بن شُبرُمة، عبدالله بن عون، عبدالرحمان بن ابوالشعثاء محاربی، ابویعفور عبدالرحمان بن عبید بن نسطاس، عبدالملک بن ایاس شیبانی اعور، عبیدة بن مُعتب ضَبّی، ابوحصین عثمان بن عاصم اسدی، عطاء بن سائب، علی بن مدرک، ابواسحاق عمرو بن عبدالله سَبیعی، عمرو بن مرة، ابوالعنبس عمرو بن مروان نخعی، غالب ابوهُذَیل، فُضیل بن عمرو فُقَیمی، محمد بن خالد ضبی، محمد بن سوقة، مغیرة بن مقسم ضبی، منصور بن معتمر، میمون ابوحمزة اعور، هشام بن عائِذبن نُصَیب اسدی، واصل بن حیان اَحدَب، یزید بن ابی زیاد.
یوسف حافظ المزی، تهذیب الکمال، ج۲، ص۲۳۶-۲۳۷، به کوشش بشار عواد معروف، بیروت، ۱۹۸۲م.
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در سال ۱۸۰ هارونالرشید، منصور بن یزید را از حکومت خراسان عزل کرد و علی بن عیسی بن ماهان را عامل خراسان گرداند.
💡 وی در خلال یکی از یورشهایش به خراسان، به هرات روی آورد ولی با مقاومت عمرو بن یزید اَزْدی حاکم آنجا روبهرو شد.
💡 طبری آغاز قیام را در خراسان، ضمن رویدادهای سال ۱۷۹ (عهد ولایت منصور بن یزید در خراسان) دانسته و بغدادی و گردیزی نیز همین تاریخ را ذکر کردهاند.
💡 ابن زبیر در سال ۶۸۴م، عبدالله بن یزید را به حکومت کوفه منصوب کرد و عبدالله از ترس، مختار را به زندان افکند. پس از چندی، عبدالله بن عمر برای مختار میانجگری کرد و مختار با سوگند اینکه علیه حکومت فعالیتی انجام ندهد، آزاد شد.
